مقاله رویکردهای برنامه درسی برای آموزش نخبگان با تاکید بر کشور ایران
مقدمه:
نظام آموزشی ایران رویکردی جدی به نخبه پروری دارد.نظام های آموزشی نخبه پرور با شناسایی دانش آموزان بالقوه باهوش، بااستعداد و توانمند، و فراهم کردن امکانات مناسب، سعی دارند تواناییها و استعدادهای بالقوه آنها را شکوفا کنند. در این میان، برنامه درسی از ابزار و ارکان اصلی و زمینه ساز برای تحقق رویکرد نخبه پروری در نظام های آموزشی نخبه پرور است. برنامه درسی می تواند با اتخاذ رویکرد مناسب جهت تربیت نخبگانی که بتوانند در انواع محیط ها به کار پرداخته و توانایی های بالقوه خود را آشکار نمایند.
برنامه درسی به عنوان یکی از ستون های الزامی سازه علوم تربیتی نقش بی بدیلی در عملکرد های تربیتی داشته است. و حتی پا را از قلمرو رسمی بودن بیرون گذاشته، فرایند های غیر رسمی را در بر گرفته است.(اسکندری، ۱۳۸۷)، ما در این مقاله به بررسی دو طیف از برنامه درسی در آموزش نخبگان می پردازیم و از مزایا و معایب هر کدام سخن به میان می آوریم، با توجه به اینکه در این مقاله روی سخن ما در مورد رویکرد های برنامه درسی است، از تعریف برنامه درسی خودداری نمودیم و آن را به عنوان دانش پیشین خواننده تصور نموده ایم.
کلمات کلیدی: نخبگان تجزیه گرا، نخبگان ترکیب گرا، برنامه درسی نخبه پرور، برنامه درسی تجزیه گرا، برنامه درسی ترکیب گرا
