
مقدمه
ماکارونی به عنوان یکی از مهم ترین فرآورده های گندم، جایگاه ویژه ای در سبد غذایی بسیاری از کشورها به دست آورده است. این محصول که سابقه تولید آن به تمدن های کهن بازمی گردد، در طول قرن ها به تدریج تکامل یافته و امروزه به صورت صنعتی و در مقیاس گسترده تولید می شود. منابع تاریخی، تولید اولیه ماکارونی را به چین نسبت می دهند و بر این باورند که این فرآورده در قرن سیزدهم میلادی از طریق سفرهای مارکوپولو به اروپا منتقل شده و سپس در کشورهای مختلف گسترش یافته است. با گذشت زمان، ماکارونی به یکی از محصولات اصلی صنایع غذایی تبدیل شد و به دلیل سهولت مصرف، ارزش غذایی مناسب و قابلیت نگهداری بالا، مورد توجه قرار گرفت.
در ایران، تولید ماکارونی سابقه ای نزدیک به یک قرن دارد. نخستین کارگاه تولید این محصول در سال ۱۳۱۴ با ظرفیت محدود آغاز به کار کرد، اما به مرور و با توسعه صنعت غذا، تعداد واحدهای تولیدی افزایش یافت. در حال حاضر صدها واحد تولید ماکارونی در کشور فعال هستند که مجموع ظرفیت تولید آنها به صدها هزار تن در سال می رسد. با وجود این ظرفیت، بسیاری از واحدها با تمام توان خود فعالیت نمی کنند و بخشی از تولید نیز به بازارهای خارجی صادر می شود. افزایش تمایل مصرف کنندگان به استفاده از ماکارونی در سال های اخیر، به ویژه در کنار کاهش نسبی مصرف برخی مواد غذایی سنتی، اهمیت این محصول را در صنعت غذا دوچندان کرده است.
کارخانه ماکارونی به عنوان یک واحد صنعتی، مجموعه ای از فرآیندهای فنی، بهداشتی و مدیریتی را در بر می گیرد که از تأمین مواد اولیه تا بسته بندی و عرضه محصول نهایی را شامل می شود. کیفیت ماکارونی تولیدی به عوامل متعددی وابسته است که از جمله آنها می توان به نوع گندم و سمولینا، نسبت دقیق آب و آرد، روش های اختلاط، ورز دادن، قالب دهی، خشک کردن و بسته بندی اشاره کرد. هر یک از این مراحل در صورت اجرای نادرست می تواند بر ویژگی های فیزیکی و کیفی محصول نهایی تأثیر منفی بگذارد.
فرآیند تولید ماکارونی به طور کلی به دو شیوه غیر پیوسته و پیوسته انجام می شود. در روش های سنتی تر، مراحل اختلاط و ورز دادن به صورت ناپیوسته انجام می گیرد، در حالی که کارخانه های مدرن از سیستم های پیوسته و خودکار استفاده می کنند. این سیستم ها با کنترل دقیق زمان، دما، رطوبت و فشار، یکنواختی خمیر و کیفیت محصول را تضمین می نمایند. یکی از حساس ترین مراحل تولید، مرحله ورز دادن و قالب دهی است که در آن خمیر تحت فشار مشخص شکل می گیرد و آماده ورود به مراحل بعدی می شود.
خشک کردن ماکارونی نیز نقش تعیین کننده ای در کیفیت نهایی محصول دارد. این مرحله باید تحت شرایط کنترل شده از نظر دما، رطوبت نسبی و جریان هوا انجام شود. خشک کردن نامناسب می تواند منجر به تغییر رنگ، شکنندگی، پیچ خوردگی یا فساد محصول گردد. به همین دلیل، استفاده از خشک کننده های چند مرحله ای و رعایت استانداردهای مشخص، از الزامات اصلی در کارخانه های تولید ماکارونی به شمار می رود. ویژگی هایی مانند زمان پخت مناسب، قوام رشته ها، عدم چسبندگی، حفظ حالت فیزیکی و شفافیت آب پخت، از شاخص های مهم کیفیت ماکارونی محسوب می شوند.
در کنار فرآیندهای فنی، کنترل کیفیت جایگاه ویژه ای در کارخانه ماکارونی دارد. واحد کنترل کیفیت وظیفه نظارت بر مواد اولیه، مراحل تولید و محصول نهایی را بر عهده دارد و با انجام آزمون های مختلف، از انطباق محصول با استانداردهای تعریف شده اطمینان حاصل می کند. با توجه به سیاست های توسعه صادرات غیر نفتی و لزوم رعایت استانداردهای بین المللی، کارخانه های ماکارونی ناگزیر به استقرار سیستم های مدیریتی و کیفی مطابق با استانداردهای جهانی هستند تا امکان حضور در بازارهای بین المللی فراهم شود.
کارخانه ماکارونی یک واحد صنعتی چندبعدی است که ترکیبی از فناوری، مدیریت، کنترل کیفیت و الزامات بهداشتی را در بر می گیرد. بررسی دقیق فرآیندهای تولید، ویژگی های محصول، ساختار مدیریتی و الزامات استاندارد، نقش مهمی در شناخت جایگاه این صنعت در اقتصاد غذایی و توسعه صنعتی کشور دارد.
فهرست مطالب
فصل اول:
– اخلاط آب و آرد
– خشک کردن ماکارونی
– ویژگی های ماکارونی
فصل دوم:
– تهیه کروکی و نقشه ساختمانی
– معرفی واحد تولید
– معرفی نوع فعالیت
– هدف از ایجاد طرح
– ضرورت ایجاد طرح
– چگونگی تهیه اساسنامه
– چگونگی ثبت شرکت در اداره ثبت شرکتها
– انجام محاسبات فنی
– ماشین آلات مورد استفاده
– چگونگی تامین منابع مالی
– چگونگی پرداخت بدهی ها مخارج جاری شرکت حقوق کار گران ومدیران
-چگونگی محاسبه حقوق پرداختی یک کارگر
– نحوه محاسبات مالیات
– چگونگی پرداخت اقساط وامها ومخارج جاری شزکت
– انجام محاسبات مالی شرکت
– حسابهای مورد استفاده در یک واحدتولیدی
– سر فصل دفتر
– اثبات اقتصادی بودن طرح
– چگونگی مدیریت کارخانه
– ترسیم چارت سازمانی
– چگونگی بر آورد نیروی انسانی
– تعیین وظایف و مسولیت نیروی انسانی
– مختصری در مورد قانو
فصل سوم:
– نتیجه گیری