پاورپوینت آشنایی با ویروس ابولا (Ebola)، علایم و درمان

مقدمه:
ویروس ابولا یکی از کشنده ترین ویروس های شناخته شده در جهان است که از خانواده فیلوویروس ها می آید و موجب بیماری شدیدی می شود که با تب و خونریزی همراه است. این ویروس پس از ورود به بدن میزبان، سیستم ایمنی را به شدت درگیر می کند و عملکرد طبیعی ارگان ها را مختل می کند. درصد مرگ ومیر در میان افرادی که علائم بیماری در آنها ظاهر می شود، بسیار بالا و بین ۵۰ تا ۹۰ درصد گزارش شده است. البته از میان چهار گونه ویروس ابولا، تنها یک گونه می تواند ابتلای بدون علامت ایجاد کند و معمولاً به مرگ منتهی نمی شود، اما سایر گونه ها خطرناک و بالقوه کشنده هستند.

بیماری ابولا نخستین بار در سال ۱۹۷۶ در مناطق رودخانه ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو شناسایی شد و از آن زمان تاکنون چندین شیوع مهم در آفریقا رخ داده است. این ویروس عمدتاً در مناطقی با شرایط بهداشتی ضعیف و دسترسی محدود به مراقبت های پزشکی گسترش یافته است و در طول شیوع ها، تعداد زیادی از افراد به دلیل عوارض شدید بیماری جان خود را از دست داده اند. بررسی های اپیدمیولوژیک نشان می دهد که انتقال ویروس از طریق تماس مستقیم با خون یا مایعات بدن فرد مبتلا و همچنین تماس با اشیای آلوده به ویروس انجام می شود. از همین رو، رعایت بهداشت شخصی و محدود کردن تماس با افراد آلوده در کاهش انتشار ویروس نقش حیاتی دارد.

علائم بیماری ابولا معمولاً پس از دوره نهفتگی که بین دو تا ۲۱ روز طول می کشد، ظاهر می شوند. این علائم شامل تب شدید، سردرد، دردهای عضلانی، ضعف عمومی و گاه اسهال و استفراغ است. در مراحل پیشرفته، خونریزی داخلی و خارجی می تواند رخ دهد که تهدیدی مستقیم برای حیات بیمار محسوب می شود. شدت بیماری باعث می شود که تشخیص سریع و صحیح اهمیت بسیار زیادی داشته باشد، زیرا درمان های حمایتی و مراقبت های پزشکی می توانند نرخ بقای بیماران را افزایش دهند، حتی اگر درمان قطعی برای ویروس ابولا هنوز در دسترس نباشد.

تشخیص بیماری ابولا معمولاً از طریق آزمایش های ویروس شناسی و شناسایی RNA ویروس در خون انجام می شود. همزمان با تأیید بیماری، مراقبت های پزشکی شامل جایگزینی مایعات بدن، کنترل فشار خون، مدیریت عفونت های ثانویه و مراقبت های علامتی انجام می شود. در سال های اخیر، تلاش برای توسعه داروها و واکسن های ضد ابولا افزایش یافته است و برخی واکسن ها توانسته اند در شرایط اضطراری و آزمایشگاهی اثرگذاری قابل توجهی داشته باشند. کانادا و دیگر کشورهای توسعه یافته در برخی شیوع ها واکسن های آزمایش نشده را برای مناطق تحت تأثیر شدید ارسال کرده اند تا از گسترش سریع تر بیماری جلوگیری شود.

راهکارهای پیشگیری از ابتلا به ویروس ابولا ساده اما بسیار مؤثر هستند. شستشوی مداوم دست ها با آب و صابون، اجتناب از تماس مستقیم با خون و مایعات بدن افراد مبتلا، عدم دست زدن به جنازه، پرهیز از مصرف گوشت شکار و حفظ آرامش در مواجهه با شیوع بیماری از جمله اقدامات کلیدی محسوب می شوند. این اقدامات ساده، در عین حال بنیادی، توانسته اند در بسیاری از شیوع های قبلی جلوی گسترش وسیع بیماری را بگیرند.

آمار قربانیان و نمودارهای گسترش جغرافیایی ابولا نشان می دهد که مناطق غرب و مرکز آفریقا بیشترین تأثیر را تجربه کرده اند، اما با پیشرفت تحقیقات و واکسیناسیون هدفمند، کاهش نرخ مرگ ومیر و کنترل شیوع امکان پذیر شده است. واکسن ها و داروهای جدید، حتی اگر کاملاً اثربخش نباشند، نقش مهمی در محدود کردن شدت بیماری و محافظت از گروه های پرخطر ایفا می کنند. با این حال، خطر شیوع مجدد در شرایطی که بهداشت عمومی ضعیف است، همواره وجود دارد و توجه به اقدامات پیشگیرانه همچنان حیاتی است.

فهرست مطالب:
ابولا چیست؟
آشنایی با بیماری ابولا (Ebola)
سابقه شیوع بیماری
چند توصیه
چگونه منتشر میشود؟
بیماری ابولا چه علایمی دارد؟
تشخیص و درمان
چگونه میتوان پیشگیری کرد؟
کانادا واکسن آزمایش نشده ابولا را به کشورهای غرب آفریقا می دهد
آب و صابون نابودکننده ویروسی که درمان ندارد
پنج راهکار مهم مقابله با این بیماری و عامل انتشار آن
۱- آب و صابون
۲- تماس پوستی ممنوع
۳- پرهیز از تماس با جنازه
۴- پرهیز از گوشت شکار
۵- آشفته نشوید
نمودار تعداد قربانیان ویروس ابولا
نمودار آمار کمک های مالی
گستردگی جغرافیایی بیماری آبولا
داروهای ابولا
واکسن