مقاله شناخت و کنترل آفت داروش در درختان

چکیده
داروش یکی از مهم ترین آفت های نیمه انگلی درختان است که در شکل های مختلف برگ پهن و کوتاه قد در جنگل ها، باغ ها و زمین های مختلف گسترش می یابد. این گیاه با نفوذ به شاخه های میزبان و استفاده از آب و مواد غذایی درخت، به تدریج موجب ضعف، کاهش رشد، افت باردهی و در مراحل شدید، خشکیدگی شاخه ها می شود. شناخت ویژگی های ظاهری، چرخه زندگی، مسیرهای انتشار و رفتار زیستی داروش، نقش اساسی در کنترل آن دارد. انتشار این آفت اغلب از طریق پرندگان یا پراکنش افقی دانه ها انجام می شود و آلودگی بیشتر در درختان بالغ دیده می شود؛ هرچند درختان جوان نیز در مجاورت درختان آلوده آسیب پذیرند. این مقاله با رویکرد علمی و کاربردی، فرایند شناسایی داروش، گونه ها، نحوه آلودگی، روند آسیب رسانی و روش های مؤثر کنترل مکانیکی، زیست محیطی، شیمیایی و استفاده از گونه های مقاوم را بررسی می کند.

مقدمه
داروش به عنوان یکی از شناخته شده ترین گیاهان نیمه انگلی، نقشی تأثیرگذار در سلامت درختان جنگلی و باغی دارد و در بسیاری از نقاط دنیا، از جمله بخش هایی از کالیفرنیا، به صورت گسترده مشاهده می شود. این گیاه از طریق اتصال به شاخه های درخت و تغذیه از آب و مواد غذایی جریان یافته در بافت های گیاهی، به تدریج در ساختار میزبان نفوذ می کند و اگرچه در ابتدا رشد آن کند است، اما با گذشت زمان می تواند بخش های وسیعی از شاخ و برگ را درگیر کند. در بسیاری از مناطق، داروش نه تنها یک مشکل محیطی محسوب می شود، بلکه عاملی برای کاهش کیفیت چوب، کاهش مقاومت درختان به تنش های محیطی، ایجاد خطر شکستگی شاخه ها و افزایش احتمال خشکیدگی تدریجی است. همین ویژگی ها موجب شده است که مدیریت این آفت، برای باغبانان خانگی، متخصصان زمین داری، مدیران فضای سبز و مسئولان جنگل داری اهمیت ویژه ای داشته باشد.

داروش برگ پهن که نمونه آن در کالیفرنیا به وفور یافت می شود، درختانی مانند توسکا، زبان گنجشک، برچ، شمشاد، درخت پنبه، اقاقیا، افرا و گردو را به عنوان میزبان انتخاب می کند. گونه ای از این داروش به طور خاص درختان بلوط و Viscum album را آلوده می کند و در مناطق خاصی مثل شهرستان سونوما، درختانی مانند توسکا، سیب، اقاقیا، پنبه و افرا بیشتر در معرض آلودگی قرار دارند. در مقابل، کاج ها معمولاً کمتر گرفتار این آفت می شوند؛ هرچند برخی گونه های صنوبر در نواحی کوهستانی ناودا – سریا درگیر آلودگی های شدید بوده اند. نوع دیگری از داروش که به عنوان داروش کوتاه قد شناخته می شود، صنوبر، سرو و کاج ها را در جنگل ها آلوده می کند و در مناطق کوهپایه ای مشکلات قابل توجهی ایجاد می کند.

از نظر ظاهری، تشخیص داروش برای افراد آشنا با ساختار درختان نسبتاً ساده است. گیاه داروش برگ پهن دارای ساقه هایی باریک با برگ های بیضی شکل و همیشه سبز است و معمولاً به صورت توده های دایره ای رشد می کند که گاهی قطر آنها به دو فوت یا بیشتر می رسد. حضور این توده های سبز در فصل زمستان، زمانی که بسیاری از درختان برگ ریز هستند، جلوه ای کاملاً مشخص ایجاد می کند. در ماه های اکتبر تا دسامبر، دانه های چسبنده و سفیدرنگ روی این گیاه ظاهر می شود که نقشی اساسی در چرخه انتشار داروش دارد.

چرخه زندگی داروش با انتشار دانه آغاز می شود. گیاهان داروش معمولاً نر یا ماده هستند و دانه های ماده به دلیل چسبندگی و رنگ روشن، برای پرندگانی مانند Cedar waxwing و سینه سرخ جذاب است. این پرندگان دانه را می خورند، بخش نرم آن را هضم می کنند و قسمت سفت را در پای درختان دفع می کنند. به همین دلیل، آلودگی اولیه معمولاً در درختان بلندتر یا کهنسال تر مشاهده می شود؛ زیرا پرندگان بیشتر روی این درختان نشسته یا لانه سازی می کنند. گاهی نیز دانه ها مستقیماً از توده داروش به شاخه های پایین تر سقوط می کنند و آلودگی داخلی در یک درخت شدت می یابد. درختان جوان که در کنار درختان آلوده رشد می کنند، اغلب به سرعت تحت تأثیر قرار می گیرند و چرخه انتشار ادامه می یابد.

پس از تثبیت دانه، ریشه های مکنده در بافت هدایت گر درخت میزبان نفوذ می کنند. این نفوذ در ابتدا کند است و ممکن است چند سال طول بکشد تا گیاه به مرحله گل دهی برسد؛ اما زمانی که رشد داروش آغاز شود، به تدریج توده های بیشتری شکل می گیرد و شاخه ها متورم شده و آسیب جدی می بینند. در برخی موارد، حتی اگر بخش قابل مشاهده گیاه حذف شود، مکنده ها دوباره جوانه می زنند و گیاه به رشد خود ادامه می دهد. گونه های داروش کوتاه قد نیز ساختاری کوچک تر دارند و ریشه های آنها چوبی نیست، اما همچنان با انتشار افقی دانه ها تا فاصله های ۳۰ تا ۴۰ فوت می توانند آلودگی گسترده ای ایجاد کنند.

اهمیت شناخت آفت داروش تنها در جنبه های فیزیولوژیک آن خلاصه نمی شود. این آفت، به دلیل تأثیر مستقیم بر رشد درخت و توانایی رقابت آن در محیط، از نظر اقتصادی نیز اهمیت دارد. در باغ ها، حضور داروش می تواند باردهی را کاهش دهد و سلامت عمومی درختان را تضعیف کند. در جنگل ها، کنترل نکردن آن می تواند به کاهش مقاومت زیست بوم، افزایش ریسک شکستگی شاخه ها و حتی در معرض خطر قرار گرفتن برخی گونه های حساس منجر شود. به همین دلیل، آگاهی از روش های کنترل مکانیکی، شیمیایی، انتخاب گونه های مقاوم و حتی مدیریت مشارکتی در سطح اجتماع، برای مهار این آفت ضروری است.

این مقاله با بررسی دقیق جنبه های مختلف داروش، از شناخت اولیه تا روش های کنترل، تلاش می کند تصویری جامع و کاربردی ارائه دهد تا مدیریت این آفت برای متخصصان و علاقه مندان فضای سبز آسان تر و هدفمندتر شود.

فهرست مطالب
داروش ۱
تشخیص ۱
چرخه زندگی و زیست شناسی ۱
آسیب ۳
کنترل ۳
کنترل مکانیکی ۴
کنترل شیمیایی ۵
گونه مقاوم ۵
مهارت کنترل آفت در اجتماع ۶
داروش ۶
گونه های مقاوم ۸
هشدار در به کار بردن مواد شیمیایی ۹
خسارت ۱۰
تدبیرات ۱۱
منابع ۱۲