مقاله مقایسه عزت نفس کارکنان مجرد و متاهل بیمارستان

مقدمه:
عزت نفس به عنوان یکی از بنیادی ترین مفاهیم روان شناختی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری رفتار، نگرش و شیوه مواجهه فرد با موقعیت های گوناگون زندگی دارد. این مفهوم به احساس ارزشمندی فرد نسبت به خود بازمی گردد و بازتابی از چگونگی ادراک شخص از توانایی ها، جایگاه اجتماعی و میزان پذیرش خویشتن است. در محیط های کاری، به ویژه فضاهای حساس و پرفشار مانند بیمارستان ها، عزت نفس کارکنان می تواند با ابعاد مختلف شغلی و روانی آن ها درهم تنیده شود و جلوه های متفاوتی به خود بگیرد.

انسان موجودی نیازمند است و نیازها در سطوح گوناگون، مسیر رفتار و انتخاب های او را شکل می دهند. در یک تقسیم بندی کلی، نیازهای فیزیولوژیک و نیازهای روانی دو محور اصلی حیات انسانی را تشکیل می دهند. در میان نیازهای روانی، احساس خود ارزشمندی جایگاهی ویژه دارد؛ زیرا بر ادراک فرد از خود و رابطه اش با دیگران اثر مستقیم می گذارد. هنگامی که این احساس در تعادل قرار دارد، فرد نسبت به توانایی های خویش آگاهی روشن تری دارد و در تعامل با محیط، ثبات بیشتری از خود نشان می دهد.

محیط بیمارستان از جمله فضاهایی است که کارکنان آن به طور مداوم با فشارهای جسمی و روانی روبه رو هستند. مسئولیت های سنگین، تماس مستقیم با رنج انسان ها، تصمیم گیری های حساس و نظم کاری خاص، شرایطی را ایجاد می کند که ویژگی های شخصیتی کارکنان در آن برجسته تر می شود. در چنین فضایی، وضعیت تأهل می تواند یکی از عوامل تأثیرگذار بر احساس امنیت روانی، ادراک حمایت اجتماعی و در نتیجه سطح عزت نفس باشد. تفاوت های فردی میان کارکنان مجرد و متأهل، تنها به سبک زندگی محدود نمی شود و ممکن است در نگرش ها و واکنش های روانی نیز نمود پیدا کند.

عزت نفس همواره با مفاهیمی چون اعتماد به نفس، خود پنداره و خود ارزشمندی در ارتباط است، اما یکسان دانستن این مفاهیم می تواند به برداشت های نادرست منجر شود. خود پنداره مجموعه ای از ویژگی هاست که فرد برای توصیف خویشتن به کار می برد، در حالی که عزت نفس به ارزشی اشاره دارد که فرد برای این تصویر ذهنی قائل است. این تمایز، در فضای کاری اهمیت بیشتری می یابد؛ زیرا افراد ممکن است توانایی های خود را بشناسند، اما احساس ارزشمندی متفاوتی نسبت به آن داشته باشند.

در دهه های اخیر، توجه به عزت نفس در محیط های شغلی افزایش یافته است، چرا که پیامدهای آن در رفتارهای سازمانی، روابط بین فردی و مواجهه با چالش ها قابل مشاهده است. تجربه های ناکامی شغلی، تردید در تصمیم گیری و ناتوانی در ابراز نظر، اغلب با سطح عزت نفس در ارتباط دانسته می شوند. کارکنان در هر سطحی، از مسئولیت های اجرایی تا جایگاه های مدیریتی، با این احساس درگیر هستند و تغییرات آن می تواند بر کیفیت حضور فرد در محیط کار اثر بگذارد.

در کنار وضعیت تأهل، متغیرهای دیگری مانند اشتغال هم زمان با تحصیل نیز می توانند با عزت نفس و حالات روانی مرتبط باشند. دانشجویان شاغل و غیرشاغل، به دلیل تفاوت در تجربه های روزمره، فشارهای زمانی و نقش های اجتماعی، ممکن است سطوح متفاوتی از خود ارزشمندی و حالات عاطفی را تجربه کنند. این تفاوت ها، زمانی که در کنار شرایط کاری بیمارستان قرار می گیرند، ابعاد پیچیده تری پیدا می کنند و توجه به آن ها اهمیت بیشتری می یابد.

از این منظر، پرداختن به عزت نفس کارکنان مجرد و متأهل بیمارستان، در بستری که عوامل فردی، شغلی و اجتماعی در هم تنیده اند، تصویری چندبعدی از این مفهوم ارائه می دهد. عزت نفس در چنین فضایی نه یک ویژگی ثابت، بلکه پدیده ای پویاست که تحت تأثیر تجربه های زیسته، نقش های اجتماعی و شرایط محیطی شکل می گیرد و در رفتار و نگرش افراد نمود پیدا می کند.

فهرست مطالب:
مقدمه
بیان مساله
هدف مطالعه
هدف مطالعه
ضرورت تحقیق
فرضیه های تحقیق
تعاریف اصطلاحات تحقیق
نتیجه گیری فرضیه های پژوهش
فرضیه اول
فرضیه دوم
پیشنهاد هایی برای پِژوهش های آینده
بیان مساله
پیشنهادات ومحدودیتهای تحقیق وضمائیم
محدودیت ها وپیشنهادات
فهرست منابع