پاورپوینت بررسی و تحلیل معماری خانه بوردو

پاورپوینت بررسی معماری خانه بوردو به همراه تصاویر و پلان طبقات در قالب 16 اسلاید، شامل معرفی پروژه، تحلیل کانسپت طراحی رم کولهاس، بررسی سازه، بالابر مرکزی، سازمان دهی سه طبقه، نما های داخلی و خارجی و ارتباط بنا با سایت شیب دار بوردو فرانسه.

مقدمه:
معماری خانه بوردو یکی از شاخص ترین نمونه های معماری معاصر در اروپا به شمار می آید؛ بنایی واقع در حومه شهر Bordeaux که بر فراز تپه ای دماغه ای شکل با چشم انداز ۱۸۰ درجه به شهر و رودخانه شکل گرفته است. پروژه در سال ۱۹۹۴ آغاز و در سال ۱۹۹۸ تکمیل شد. این خانه با حجم ۵۰۰ متر مکعب برای فضای اصلی شامل پنج اتاق خواب و سه سرویس بهداشتی و همچنین ۱۰۰ متر مکعب فضای مستقل برای نگهبانی و مهمان خانه با دو اتاق خواب و دو سرویس، ساختاری چندلایه و دقیق را در بستر طبیعی سایت مستقر می کند. جایگیری بنا بر روی شیب زمین، رابطه ای مستقیم میان توپوگرافی و سازمان دهی فضایی برقرار ساخته و خوانشی متفاوت از سکونت در شیب را ارائه می دهد.

طراحی معماری خانه بوردو توسط دفتر OMA و به سرپرستی Rem Koolhaas انجام شد. همکاری مهندسان سازه شرکت Arup و سیسل بالموند، در کنار تیم تاسیسات مکانیکی و طراحان اجزای متحرک، به شکل گیری سیستمی انجامید که در آن سازه، حرکت و عملکرد در هم تنیده شده اند. در معماری خانه بوردو، ایده اصلی نه بر حذف محدودیت، بلکه بر بازتعریف آن در قالب فضایی پویا استوار است؛ فضایی که به واسطه یک سطح متحرک مرکزی، ساختار سه لایه بنا را به هم پیوند می زند.

خانه بوردو از سه طبقه متمایز تشکیل شده است. طبقه پایین در دل تپه فرو رفته و با فضاهایی غارمانند، حریم خصوصی تری را شکل می دهد. طبقه میانی به صورت حجمی شیشه ای و شفاف طراحی شده و نقش فضای نشیمن را بر عهده دارد؛ جایی که چشم انداز گسترده شهر به درون امتداد می یابد. طبقه بالا به دو بخش مجزا برای والدین و کودکان تقسیم شده است. در مرکز این سازمان دهی فضایی، بالابری به ابعاد ۳ در ۳٫۵ متر قرار دارد که هم زمان دفتر کار نیز محسوب می شود. هر طبقه دارای حفره ای مستطیل شکل است که تنها با استقرار این سطح متحرک کامل می شود و همین وابستگی، تعریف کلاسیک از کف و سقف را دگرگون می سازد.

در تحلیل معماری خانه بوردو، بالابر مرکزی به عنوان عنصر تعیین کننده خوانده می شود؛ عنصری که با جابه جایی میان ترازها، هر بار بخشی از خانه را فعال می کند. گاه با نشیمن ادغام می شود، گاه به کتابخانه و آثار هنری دسترسی می دهد و گاه در امتداد آشپزخانه و انبار شراب قرار می گیرد. این حرکت عمودی، پلان را از حالت ایستا خارج کرده و تجربه فضا را وابسته به زمان و موقعیت می سازد. در چنین ساختاری، معماری خانه بوردو به عرصه ای برای بازتعریف رابطه میان بدن، تکنولوژی، سازه و منظر طبیعی بدل می شود و لایه های داخلی و خارجی بنا در پیوندی مداوم با یکدیگر خوانده می شوند.