
مقدمه:
روانشناسی یادگیری به مطالعه فرآیندهای ذهنی و رفتاری مرتبط با کسب دانش، مهارت ها و تجربه ها می پردازد. این حوزه شامل عوامل مؤثر در یادگیری، زمینه های آن و نحوه شکل گیری رفتارها و مهارت ها است. نظریه های مختلف یادگیری، از جمله پیوندگرایی، بازتابی، رفتارگرایی و کاهش سایق، چارچوب های متفاوتی برای فهم روند یادگیری ارائه می دهند و نشان می دهند چگونه محرک ها و واکنش ها با هم در تعامل هستند.
شرطی شدن مجاورتی و شرطی شدن عامل، یادگیری گالشت و نظریه های میدان شناختی و رشد نگر، مسیرهای پیچیده ای از تعامل بین تجربه ها و توانایی های ذهنی را نمایش می دهند. نظریه مفهوم گرایی ابزاری و یادگیری معنادار کلامی به درک نحوه پردازش اطلاعات و ارتباط آن با حافظه و شناخت کمک می کنند. روانشناسی یادگیری همچنین به بررسی نظریه شناخت اجتماعی، انتقال یادگیری و اختلال های یادگیری می پردازد و نشان می دهد چگونه فرآیندهای ذهنی، شناختی و محیطی بر توانایی های یادگیری تأثیر می گذارند.
پردازش آگاهی، یادآوری و فراموشی بخشی از جنبه های مهم این حوزه است و به نمایش رابطه میان حافظه، تجربه و رفتار در طول زمان می پردازد. روانشناسی یادگیری چارچوبی برای شناخت نحوه تعامل انسان با اطلاعات و مهارت ها فراهم می کند و تنوع فرآیندهای یادگیری را به تصویر می کشد.
فهرست مطالب:
فصل اول: عوامل مؤثر در یادگیری
فصل دوم: زمینه های یادگیری
فصل سوم: نظریه پیوندگرایی
فصل چهارم: نظریه بازتابی
فصل پنجم: نظریه رفتارگرایی
فصل ششم: نظریه کاهش سایق
فصل هفتم: شرطی شدن مجاورتی
فصل هشتم: شرطی شدن عامل
فصل نهم: نظریه یادگیری گالشت
فصل دهم: نظریه میدان شناختی
فصل یازدهم: نظریه رشد نگر یا شناخت شناسی تکوینی
فصل دوازدهم: نظریه مفهوم گرایی ابزاری
فصل سیزدهم: یادگیری معنادار کلامی
فصل چهاردهم: نظریه شناخت اجتماعی
فصل پانزدهم: اختلالهای یادگیری
فصل شانزدهم: انتقال یادگیری
فصل هفدهم: پردازش آگاهی یا یادآوری و فراموشی