تحقیق بررسی علل ناسازگاری دانش آموزان

چکیده:
میزان ناسازگاری در میان دانش آموزان مدارس شهر تهران ۳ˆ۸ درصد است و ناسازگاری در میان پسران بیشتر از دختران بوده است . ۲ – بین مرتبه ولادت و ناسازگاری رابطه معتبری وجود ندارد. ۳ – بین ناسازگاری و نقایص و معلولیتهای جسمانی رابطه معنی داری به لحاظ آماری وجود ندارد. ۴ – بین سن والدین و ناسازگاری دانش آموزان رابطه معنی داری وجود ندارد. ۵ – بین سطح تحصیلات والدین و میزان ناسازگاری دانش آموزان رابطه معنی داری وجود دارد. ۶ – بین وضع اشتغال والدین و ناسازگاری کودکان رابطه معنی داری وجود ندارد. ۷ – رابطه معنی داری از لحاظ آماری بین حجم خانواده و میزان ناسازگاری کودکان وجود دارد. ۸ – بین خویشاوندی والدین و میزان ناسازگاری کودکان رابطه معنی داری به لحاظ آماری وجود ندارد. ۹ – بین رابطه والدین با یکدیگر و تاثیر آن در تفاوت گروههای دانش آموزان به لحاظ میزان ناسازگاری رابطه بسیار معتبر آماری وجود دارد. ۱۰ – بین دو متغیر تنبیه بدنی شدن در منزل و میزان ناسازگاری دانش آموز رابطه بسیار معتبری به لحاظ آماری وجود دارد. ۱۱ – در خصوص فوت والدین و تاثیر آن بر ناسازگاری رابطه معنی داری وجود ندارد. ۱۲ -بررسی رابطه بین طلاق والدین و میزان ناسازگاری کودکان از نظر آماری رابطه معنی داری وجود ندارد. ۱۳ – بررسی پرونده تحصیلی دانش آموزان نشان میدهد که بین سابقه مردودی و میزان ناسازگاری به لحاظ آماری رابطه معنی داری وجود ندارد. ۱۴ – نتایج آزمون هوش ریون نشان میدهد که تفاوت میانگین نمرات خام دو گروه آزمایشی و کنترل در سطح ۹۹ درصد > P به لحاظ آماری معتبر است . ۱۵ – اختلالات رفتاری دانش آموزان دختر و پسر مدارس ابتدایی شهرتهران بیشتر از نوع سازگاریهای اجتماعی بوده و به صورت رفتارهای ضداجتماعی بروز می کنند.