پاورپوینت اختلالات سیستم عصبی صرع تشنج ناشی از تب

این پاورپوینت در مورد اختلالات سیستم عصبی صرع و تشنج ناشی از تب است و به بررسی علائم تشنج، انواع حملات صرعی در کودکان، عوامل ژنتیکی و محیطی، و روش های درمان دارویی و مدیریت بالینی می پردازد.

مقدمه:
اختلالات سیستم عصبی و به ویژه تشنج، یکی از پیچیده ترین و شایع ترین مشکلات عصبی در دوران کودکی است که ناشی از فعالیت غیر طبیعی الکتریکی مغز ایجاد می شود. تشنج می تواند به شکل های مختلفی ظاهر شود و علائم آن از عدم آگاهی کوتاه مدت تا حرکات غیر ارادی گسترده و تغییر در رفتار و ادراک کودک متغیر است. سیستم عصبی مغز با هماهنگی دقیق فعالیت نورون ها عملکردهای حیاتی بدن و شناختی را کنترل می کند و هر گونه اختلال در این الگوهای الکتریکی می تواند منجر به بروز حملات تشنجی شود. در میان اختلالات عصبی، صرع به عنوان یک وضعیت مزمن شناخته می شود که با تکرار حملات بدون محرک مشخص و ناشی از تغییرات در فعالیت نورون ها مشخص می گردد.

صرع می تواند منشا ایدیوپاتیک داشته باشد، یعنی بدون علت مشخص ایجاد شود، یا ناشی از عوامل اکتسابی و محیطی باشد. در حالت ایدیوپاتیک، ژنتیک و عوامل مادرزادی نقش قابل توجهی دارند، در حالی که آسیب های مغزی، مشکلات متابولیکی و تغییرات بیوشیمیایی نیز می توانند به شکل گیری اختلالات صرعی کمک کنند. تشنج در شیرخواران و کودکان خردسال شایع تر است و عوامل متعددی مانند عفونت های حاد، آسیب های هنگام تولد، تغییرات هورمونی و تحریکات فتوژنیک می توانند آستانه تشنج را کاهش دهند. فعالیت تشنجی معمولاً از گروهی از سلول های تحریک پذیر شروع می شود که به آنها کانون مولد صرع یا Epileptogenic Focus گفته می شود و این انرژی الکتریکی می تواند به مناطق دیگر مغز انتشار یابد و انواع مختلف حملات را ایجاد کند.

حملات تشنجی می توانند به دو دسته کلی نسبی و عمومی تقسیم شوند. حملات نسبی ممکن است ساده باشند، مانند حرکات محدود و آگاهانه کودک، یا پیچیده که همراه با اختلال هوشیاری و رفتارهای تکراری بدون هدف است. حملات عمومی اغلب کل مغز را درگیر می کنند و شامل انواع تونیک-کلونیک، آتونیک، آبسان و میوکلونیک می باشند که هر یک ویژگی های بالینی مشخصی دارند. به عنوان مثال، حملات تونیک-کلونیک با انقباض و سفت شدن عضلات و سپس حرکات ریتمیک همراه هستند و ممکن است منجر به بی اختیاری ادرار یا مدفوع، سیانوز و اختلالات بینایی موقت شوند، در حالی که حملات آبسان با اختلال کوتاه مدت هوشیاری و حرکات جزئی عضلانی مشخص می گردند.

حملات صرعی در کودکان ممکن است با عوامل محیطی و فیزیولوژیک تشدید شوند. کاهش قند خون، خستگی، استرس، کم خوابی یا تغییرات هورمونی می توانند احتمال وقوع حمله را افزایش دهند. تشخیص دقیق نوع حمله و تعیین علت بروز آن از اهمیت بالایی برخوردار است و به تصمیم گیری برای انتخاب روش های درمانی و دارویی مناسب کمک می کند. داروهای ضد صرع با کاهش پاسخ دهی نورون ها به تحریکات ناگهانی و تواتر بالای فعالیت الکتریکی عمل می کنند و معمولاً با یک داروی اولیه آغاز شده و در صورت نیاز داروهای دیگر به تدریج اضافه می شوند. در کنار کنترل حملات، پایش عملکرد کبد، شمارش سلول های خونی و تجزیه ادرار برای بررسی عوارض دارویی ضروری است.

در نوزادان و شیرخواران، انواع خاصی از تشنج مانند اسپاسم شیرخوارگی و سندرم لانوکس-گاستوت دیده می شود که با ویژگی های بالینی و پاتوفیزیولوژی خاص خود همراه هستند. این اختلالات اغلب با ناهنجاری های مغزی و اختلالات تکاملی همراه بوده و پاسخ به درمان دارویی ممکن است محدود باشد. درمان دارویی شامل استفاده از داروهایی مانند ACTH، ویگاباترین، والپرات و فلبامات می باشد که هر کدام مکانیسم اثر و عوارض خاص خود را دارند و کنترل دقیق دوز و شرایط مصرف آنها اهمیت زیادی دارد.

تشنج ناشی از تب نیز نوع دیگری از اختلالات عصبی کودکان است که در ارتباط با افزایش دمای بدن و واکنش سیستم عصبی رخ می دهد. این حالت بیشتر در سنین شیرخوارگی و کودکی رخ می دهد و می تواند طیفی از حملات نسبی تا عمومی را شامل شود. در این اختلال، شناخت ویژگی ها و نشانه های بالینی، نحوه انتشار فعالیت الکتریکی و واکنش های نورون ها نسبت به تحریکات محیطی، نقش مهمی در مدیریت بالینی دارد. کنترل دقیق دما، پایش تغییرات فیزیولوژیک و استفاده بهینه از داروهای ضد صرع می تواند شدت و دفعات حملات را کاهش دهد و عملکرد سیستم عصبی را در این دوران حساس حفظ کند.