مقاله تب مالت در کودکان

مقدمه:
تب مالت یا بروسلوز یکی از بیماری های عفونی با منشأ دامی است که در کودکان الگوی خاصی از بروز و شدت را نشان می دهد. بررسی پرونده های بیمارستانی، جزئیات قابل توجهی از این بیماری را آشکار می کند که از شیوع سنی و جنسی گرفته تا علائم بالینی، سابقه مصرف مواد غذایی و نتایج آزمایشگاهی گسترده شده است. در میان بیماران بستری شده، بیشترین گروه سنی بین ۷ تا ۸ سال قرار داشت و کوچک ترین بیمار تنها یک سال و بزرگ ترین آنها ۱۴ سال سن داشتند. این داده ها نشان می دهد که کودکان در سنین ابتدایی مدرسه و سال های آغازین فعالیت اجتماعی، بیشترین میزان تماس با منابع احتمالی عفونت را تجربه می کنند.

شیوع در جنس مذکر بیشتر از جنس مونث گزارش شده است و این تفاوت می تواند بازتابی از سبک زندگی، فعالیت های بیرون از منزل و میزان تماس با دام و محصولات دامی باشد. بررسی پرونده ها همچنین نشان می دهد که ۷۵٪ بیماران سابقه مصرف لبنیات محلی غیرپاستوریزه داشتند و تنها درصد کمی از آنها مصرف لبنیات را منکر شده بودند. این موضوع اهمیت منبع عفونت غذایی را برجسته می کند و نشان می دهد که انتقال بیماری عمدتاً از طریق مواد غذایی آلوده رخ می دهد.

علائم بالینی بیماران، تصویری از شدت و نوع بیماری ارائه می دهد. تب مداوم یا دوره ای، آترالژی و تعریق شبانه شایع ترین نشانه های گزارش شده بودند. این نشانه ها، همراه با خستگی و ضعف عمومی، نشان می دهند که بروسلوز بیماری ای با طیف بالینی متنوع است و می تواند سیستم های مختلف بدن را درگیر کند. علاوه بر این، عوارضی مانند آرتریت، آنمی و لکوپنی در میان بیماران مشاهده شده است. در بین این عوارض، آرتریت مفاصل بزرگ شایع تر بوده و نشان از اثر مستقیم یا غیرمستقیم باکتری بر مفاصل دارد.

در زمینه آزمایشگاهی، یافته ها نشان می دهند که کشت خون در همه بیماران منفی بوده است. این نتیجه با توجه به محدودیت های نگهداری کشت تنها تا سه روز قابل تفسیر است و نشان می دهد که روش های جایگزین سرولوژیک اهمیت زیادی دارند. تست SAT رایت در تمام بیماران انجام شده و عمدتاً مثبت گزارش شده است. در مواردی که مقدار کمتر از ۱:۳۲۰ گزارش شده بود، آزمایش ۲ME تأیید کننده تشخیص نهایی بود. این داده ها اهمیت تطابق نتایج آزمایشگاهی با علائم بالینی و سابقه بیمار را نشان می دهند و مسیر دقیق تر تشخیص را تعیین می کنند.

از نظر درمان، تمام بیماران تحت رژیم ترکیبی آنتی بیوتیکی شامل کوتریموکسازول، ریفامپین و آمینوگلیکوزید قرار گرفتند و هیچ مورد عود بیماری گزارش نشده است. این نتیجه نشان می دهد که رعایت دوز و مدت درمان با ترکیب دارویی مشخص، بازدهی بالینی مناسبی داشته و توانسته روند بیماری را کنترل کند. ترکیب نتایج بالینی، آزمایشگاهی و درمانی، تصویری کامل از تب مالت در کودکان ارائه می دهد؛ بیماری ای که از نظر نشانه ها، مسیر انتقال و عوارض، بسیار متنوع و گاه غیرقابل پیش بینی است.

بررسی پرونده ها نشان می دهد که تب مالت در کودکان نه یک عفونت گذرا، بلکه بیماری ای پیچیده با طیف بالینی گسترده، ارتباط مستقیم با مصرف مواد غذایی غیرپاستوریزه و نیازمند تشخیص دقیق و درمان هدفمند است. شیوع بیشتر در گروه های سنی خاص، تفاوت های جنسی در بروز بیماری، الگوی تظاهرات بالینی و پاسخ مناسب به درمان، همگی جزئیاتی هستند که نشان می دهند تب مالت در کودکان یک پدیده بالینی جدی و قابل توجه است و تنها با تحلیل داده های واقعی می توان ابعاد مختلف آن را درک کرد.