پاورپوینت توانمند سازی منابع انسانی

مقدمه:
توانمند سازی منابع انسانی در دهه های اخیر به یکی از مفاهیم محوری در ادبیات مدیریت و توسعه سازمانی تبدیل شده است؛ مفهومی که پیوندی عمیق با تحولات اجتماعی، اقتصادی و فناورانه جهان معاصر دارد و در چارچوب آن، انسان به عنوان مهم ترین سرمایه هر جامعه و سازمان مورد توجه قرار می گیرد. گسترش رقابت در سطح ملی و بین المللی، تغییر ماهیت مشاغل، پیچیده تر شدن فرایندهای تصمیم گیری و افزایش نقش دانش و مهارت در خلق ارزش، سبب شده است که نگاه سنتی به نیروی کار جای خود را به رویکردی پویا و چندبعدی بدهد؛ رویکردی که در آن رشد توانایی های فردی، ارتقای ظرفیت های اجتماعی و تقویت قدرت اثرگذاری انسان ها در محیط های مختلف، بنیان حرکت به سوی بهره وری پایدار تلقی می شود.

در این چارچوب، توانمند سازی تنها به افزایش مهارت های شغلی محدود نمی شود، بلکه طیفی گسترده از ابعاد روان شناختی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی را در بر می گیرد. دسترسی به اطلاعات، امکان انتخاب میان گزینه های متنوع، مشارکت در تصمیم گیری های جمعی، شکل گیری نگرش مثبت نسبت به توانایی ایجاد تغییر و توسعه قدرت تحلیل و تشخیص، همگی از مؤلفه هایی هستند که به تدریج ظرفیت کنشگری فعال را در فرد و جامعه تقویت می کنند. چنین فرایندی ماهیتی ایستا ندارد و در بستر زمان، همراه با تجربه، یادگیری مستمر و تعامل با ساختارهای پیرامونی شکل می گیرد؛ به گونه ای که مرز میان رشد فردی و تحول سازمانی به تدریج کمرنگ شده و هر یک دیگری را بازآفرینی می کند.

سیر تاریخی شکل گیری اندیشه توانمند سازی نیز بازتابی از دگرگونی های عمیق در نگرش به کار، سازمان و انسان است. از دوران پیش از صنعتی شدن که در آن مهارت فردی محور اصلی تولید به شمار می رفت، تا دوره مدیریت علمی و تمرکز تصمیم گیری در سطوح بالای سازمان، همواره نوعی کشمکش میان کنترل ساختاری و آزادی عمل انسانی وجود داشته است. با ظهور دیدگاه های روابط انسانی، اهمیت انگیزش درونی، مشارکت کارکنان و نقش فرهنگ سازمانی برجسته شد و در دهه های پایانی قرن بیستم، هم زمان با گسترش جنبش کیفیت، کوچک سازی سازمان ها و تغییر الگوهای رقابت، توانمند سازی به عنوان ضرورتی راهبردی در مدیریت معاصر تثبیت گردید. در این فضا، مفاهیمی همچون خودمختاری شغلی، تیم های خودگردان، تسهیم اطلاعات و حل مسئله از پایین به بالا، بیانگر تلاش برای بازتعریف رابطه میان فرد و ساختار سازمانی بودند.

ابعاد اجتماعی توانمند سازی نیز نقشی تعیین کننده در شکل گیری عدالت فرصت ها و کاهش شکاف های ساختاری ایفا می کند. توجه به گروه هایی که در معرض طرد اجتماعی قرار گرفته اند، تقویت مشارکت زنان در عرصه های گوناگون، ایجاد ظرفیت های نهادی برای حضور فعال حاشیه نشینان و فراهم سازی بسترهای رشد برابر، همگی نشان می دهند که توانمند سازی فراتر از یک سیاست سازمانی، به منزله رویکردی فراگیر در توسعه انسانی مطرح است. این نگاه زمانی عمق بیشتری می یابد که پیوند آن با توانمند سازی اقتصادی، تحرک تلاش های خودیاری و گسترش فرصت های معیشتی پایدار مورد توجه قرار گیرد؛ جایی که استقلال فردی و کرامت اجتماعی در تعامل با یکدیگر معنا پیدا می کنند.

نقش خانواده، آموزش و سازمان در تداوم این فرایند، تصویری پیوسته از شکل گیری سرمایه انسانی ترسیم می کند. الگوهای تربیتی در سال های نخست زندگی، شیوه های تصمیم گیری، نگرش به یادگیری، مهارت های ارتباطی و حتی الگوی مصرف، زمینه هایی را می سازند که در مراحل بعدی زندگی اجتماعی و حرفه ای تبلور می یابند. با ورود به محیط های آموزشی و سپس ساختارهای کاری، این ظرفیت ها در قالب دانش تخصصی، توان همکاری، خلاقیت و مسئولیت پذیری گسترش پیدا می کنند و به تدریج در سطح سازمانی به بهره وری، کیفیت عملکرد و انعطاف پذیری در برابر تغییرات منجر می شوند. استمرار چنین مسیری وابسته به شکل گیری فرهنگی است که در آن رشد انسان نه یک رویداد مقطعی، بلکه جریانی مداوم و در حال گسترش تلقی می شود؛ جریانی که در بطن تحولات جامعه معاصر امتداد می یابد و افق های تازه ای از کنش انسانی را پیش روی ساختارهای اجتماعی و اقتصادی می گشاید.

این پاورپوینت مربوط به مقاله ارائه شده در دومین کنفرانس توانمند سازی منابع انسانی ایران می باشد و حاوی 38 اسلاید است. دانشجویانی که درس سمینار در مدیریت یا دفاع از پایان نامه دارند می توانند از این فایل استفاده کنند.