گزارش کارورزی در دبستان استثنائی قدس

گزارش کارورزی در دبستان استثنائی قدس به بررسی محیط آموزشی، نقش مشاور، مدیریت کلاس، نظم مدرسه و تجربه های کارورزی در آموزش دانش آموزان استثنایی می پردازد.

مقدمه
گزارش کارورزی در دبستان استثنائی قدس روایت حضور در فضایی است که روزمرگی آن با بسیاری از مدارس متفاوت است. هر روز با صحنه هایی روبه رو می شوی که در نگاه اول عادی به نظر نمی رسند، اما آرام آرام مفهوم خود را نشان می دهند. نظم کلاس ها، حرکت دانش آموزان، رفت وآمد کارکنان و شکل اداره مدرسه، تصویری از یک محیط خاص را شکل می دهد؛ محیطی که هر جزئی از آن معنای خودش را دارد.

ورود به مدرسه قدس، آشنایی با اتاق ها، کلاس ها، سالن و مسیرهای رفت وآمد، آغاز تجربه ای بود که با مشاهده مستقیم شکل گرفت. در این فضا، امکانات همیشه کامل نیست و گاهی اتاق ها برای نگهداری وسایل مختلف استفاده می شوند. همین موضوع باعث می شود اهمیت مرتب سازی و آماده بودن فضاها بیشتر دیده شود. وقتی اتاق ها جمع وجورتر و منظم تر می شوند، نوع نگاه به مدرسه هم تغییر می کند.

اتاق مشاور جای مهمی در مدرسه دارد. انتظار می رود این اتاق حس آرامش بدهد؛ صندلی ها طوری قرار گرفته باشند که کسی روبه روی نور آزاردهنده ننشیند، وسایل اضافه مزاحم نباشند و فضای گفت وگو طبیعی جلو برود. در ابتدای حضور، وضع اتاق با این تصویر فاصله داشت و وسایل مختلف در آن قرار گرفته بود. با مرتب سازی و کنار گذاشتن اشیای اضافی، اتاق شکل قابل قبول تری پیدا کرد و فضا منسجم تر شد.

در طول ساعات کارورزی، بخش قابل توجهی از زمان صرف مشاهده روند کار اداری و مشاوره ای شد؛ ثبت گزارش ها، نگهداری سوابق، نوشتن پیش نویس ها و سامان دهی مدارک. وجود قفسه بایگانی و کتاب ها، تخته سفید و وسایل ضروری، نظم مشخصی به کار می داد. وقتی نکته ای روی تخته نوشته می شد، مسیر گفت وگو واضح تر پیش می رفت و موضوعات گسسته، شکل منظم تری می گرفتند.

رفتار مشاور در مدرسه، تصویر روشنی از فضای ارتباطی ارائه می داد. جمله ها مستقیم و ساده بودند. کسی در جایگاه قضاوت نمی ایستاد و برخوردها با آرامش پیش می رفت. در طول گفت وگوها، نگاه از بالا به پایین دیده نمی شد و ارزش فردی کسانی که وارد اتاق می شدند، حفظ می شد. همین برخورد، فضای آرام تری ایجاد می کرد و گفتگوها بدون تنش جلو می رفتند.

ساختار فیزیکی مدرسه نیز بخش مهمی از تجربه بود: کلاس ها، سالن ها، نمازخانه، راهروها و محوطه. هر بخش نقش خاصی در برنامه روزانه داشت. زمان بندی ها، حضور معلمان، شیوه انجام کارها و شکل فعالیت ها، تصویر واقعی از یک مدرسه استثنایی ارائه می داد. کمبودها هم دیده می شد؛ اما جریان کار قطع نمی شد و برنامه ها در مسیر خود ادامه پیدا می کردند.

این دوره کارورزی در ۳۰ ساعت انجام شد. زمان کوتاه بود، اما در همین مدت کوتاه، فضای مدرسه از نزدیک لمس شد؛ نه از پشت نوشته ها و گزارش ها، بلکه در جریان واقعی روزمرگی ها. حضور در کنار مشاور، دیدن نحوه اداره بخش ها، نظم بایگانی، توجه به جزئیات اتاق ها و شکل ارتباط ها، همه کنار هم تصویری روشن تر از مدرسه ایجاد کردند.

فهرست مطالب
مقدمه ۳
فصل اول ۵
بیان فیزیکی آموزشگاه استثنایی قدس: ۶
کلاس ها : ۸
سالن: ۹
نمازخانه ۹
پوشش ۹
بیان نیروی انسانی  مدرسه ۱۰
دستشویی: ۱۰
فصل دوم ۱۱
گزارش کارورزی در مورخ
فصل سوم ۲۸
انتقادات و پیشنهادات ۲۸
مشکلات ۲۹
پیشنهادات ۳۰
نتیجه گیری ۳۱