
مقدمه
جوشکاری یکی از مهم ترین روش های اتصال فلزات و مواد مختلف است که تاریخچه ای چند هزار ساله دارد. نیاز انسان به ایجاد اتصالات مقاوم و پایدار باعث شد از دوران باستان، روش های متنوعی برای پیوند دادن فلزات توسعه یابد. در روم باستان، فردی به نام پلینی از ترکیباتی مانند آرژانتاریم و ترناریم استفاده می کرد که شامل قلع و سرب در نسبت های مشخص بودند. این ترکیبات هنوز هم در برخی فرآیندهای سنتی کاربرد دارند و نشان می دهند که پایه های جوشکاری بر اساس تجربه و ترکیب علم شیمی و حرارت شکل گرفته اند.
در طلاسازی و ساخت زیورآلات، ذرات ریز طلا با کمک ترکیب نمک، مس و صمغ آلی بر روی سطح فلز پایه ثابت می شدند. حرارت باعث کربونیزه شدن صمغ و احیای مس می شد و ذرات طلا با استفاده از آلیاژها به سطح مورد نظر متصل می گردیدند. این فرآیندها نشان می دهند که جوشکاری از ابتدا تنها یک عملیات مکانیکی نبوده، بلکه ترکیبی از اصول حرارتی، شیمیایی و فیزیکی محسوب می شود.
با گذر زمان و پیشرفت علوم مهندسی و مواد، روش های نوین جوشکاری توسعه یافتند و شاخه ای به نام جوشکاری بدون قوس الکتریکی شکل گرفت. این روش ها بدون استفاده از قوس الکتریکی امکان ایجاد اتصالات مقاوم و دقیق را فراهم می کنند و بر اساس اصول فیزیکی مانند فشار، حرارت موضعی و واکنش های شیمیایی عمل می کنند. از جمله دستاوردهای تاریخی در مسیر پیشرفت جوشکاری، می توان به استفاده برناندوز روسی از قوس کربنی برای ذوب فلزات و تلاش های موسیان و اسلاویانوف برای استفاده از الکترودهای قابل مصرف و جوشکاری مقاومتی اشاره کرد.
در جوشکاری بدون قوس الکتریکی، کنترل دقیق پارامترهای فرآیند اهمیت بالایی دارد. در این روش، حرارت شدید ناشی از قوس وجود ندارد و تمرکز بر فشار، زمان تماس و ویژگی های سطح فلزات است. دقت بالا موجب ایجاد اتصالات مقاوم، یکنواخت و قابل اعتماد می شود و امکان کاربرد در صنایع حساس مانند هوافضا، خودروسازی و تجهیزات دقیق صنعتی را فراهم می کند.
روش های متنوعی در جوشکاری بدون قوس الکتریکی به کار گرفته می شوند. جوشکاری مقاومتی، جوشکاری اصطکاکی و جوشکاری فرکانس بالا نمونه هایی از این تکنیک ها هستند که هر یک با بهره گیری از اصول فیزیکی و مکانیکی خاص، اتصال فلزات را ممکن می سازند. تاریخچه و تکامل این روش ها نشان می دهد که انسان همواره به دنبال راه هایی کارآمدتر، ایمن تر و دقیق تر برای پیوند دادن مواد بوده است و جوشکاری بدون قوس الکتریکی نتیجه تلاش های تجربی و علمی در طول تاریخ است.
ترکیب تاریخچه غنی، اصول علمی دقیق و کاربردهای صنعتی گسترده، جوشکاری بدون قوس الکتریکی را به یکی از مباحث اصلی در مهندسی مواد و فرآیندهای تولید تبدیل کرده است.