این مقاله در مورد تحقیق اهداء جنین بوده و به بررسی جنبه های پزشکی، حقوقی، فقهی و اجتماعی اهدای جنین، شرایط اهداکننده و دریافت کننده و تأثیر آن بر تجربه والدین شدن می پردازد.

مقدمه:
حس مادرانه و لذت پدر بودن از بنیادی ترین تجربه های انسانی است که با هیچ لذت دیگری در زندگی قابل مقایسه نیست. انتظار تولد فرزند، رویایی که در ذهن بسیاری از زوج ها نقش می بندد، همواره با شور و اشتیاق و گاه با دغدغه ها و نگرانی های عمیق همراه است. در بسیاری از خانواده ها، وجود فرزند به منزله ی پایدار ساختن کانون خانواده، ایجاد پیوندی عمیق میان زن و شوهر و منبعی از آرامش و نور رحمت در زندگی محسوب می شود. با این حال، واقعیت این است که برخی از خانواده ها از نعمت داشتن فرزند محروم هستند و با گذشت زمان، آرزوی تجربه ی پدر و مادر شدن به چالشی بزرگ در زندگی آنها تبدیل می گردد.
با پیشرفت علم پزشکی و گسترش روش های نوین درمان ناباروری، افق های تازه ای برای زوج های بدون فرزند گشوده شد. لقاح خارج رحمی که اولین بار در سال ۱۹۷۸ با تولد موفق یک نوزاد ثبت گردید، مسیر جدیدی برای درمان ناباروری ایجاد کرد و توانست امکان تولد فرزند برای خانواده هایی که به روش های طبیعی پاسخ مثبت نمی دادند، فراهم آورد. پس از آن، اهدای جنین انسان در سال ۱۹۸۳ در کالیفرنیا انجام شد و این روش، تحولی چشمگیر در زمینه درمان ناباروری به حساب آمد. اهدای جنین فرآیندی است که علاوه بر جنبه های پزشکی، مستلزم توجه دقیق به مسائل حقوقی، فقهی، فرهنگی و اجتماعی می باشد تا تطابق ویژگی های اهداکننده و دریافت کننده به درستی انجام شود.
یکی از مهم ترین ابعاد اهدای جنین، رعایت اصول محرمانگی و حفظ هویت اهداکننده و دریافت کننده است. این موضوع شامل بررسی سلامت جسمی و روانی هر دو طرف و تطابق ویژگی های خونی، فرهنگی و مذهبی می باشد تا مسیر فرآیند باروری با کمترین چالش و بیشترین سازگاری انجام گیرد. بررسی این مسائل و شناخت دقیق قوانین و دستورالعمل های مرتبط با اهدای جنین، نقش مهمی در مدیریت صحیح این روش دارد و به درک بهتر جنبه های پیچیده آن کمک می کند.
تاریخچه توجه به ناباروری و تلاش برای درمان آن، نشان می دهد که این موضوع از دیرباز مورد توجه حکیمان و پزشکان بوده است. از آثار زکریای رازی در «الحاوی» و ابن سینا در «قانون» گرفته تا پژوهش های مدرن، تلاش برای رفع مشکلات ناباروری همواره بخشی از مسیر توسعه علم پزشکی بوده است. در ایران نیز اهدای جنین از حدود یک دهه پیش مطرح گردید، هرچند بسیاری از خانواده ها هنوز با قوانین و مقررات مرتبط با آن آشنا نیستند و نیاز به آگاهی و شناخت بیشتر دارند.
اهدای جنین نه تنها یکی از پیشرفته ترین روش های درمان ناباروری محسوب می شود، بلکه به شناخت دقیق حقوق و تکالیف مرتبط با این فرآیند نیز نیازمند است. این روش، با فراهم آوردن امکان دسترسی به جنین سالم و بررسی شرایط اهداکننده و دریافت کننده، به خانواده ها فرصتی برای تجربه پدر و مادر شدن می دهد و در عین حال، توجه به مسائل حقوقی، فقهی و اجتماعی، بستر انجام آن را به صورت مطمئن و قانونی فراهم می سازد.
در نهایت، توجه به اهدای جنین و بررسی دقیق ابعاد مختلف آن، از جمله جنبه های پزشکی، حقوقی و فرهنگی، زمینه ساز درک بهتر این روش و توانمند ساختن خانواده ها در تصمیم گیری آگاهانه است. شناخت این فرآیند، نه تنها بیانگر پیشرفت های علمی، بلکه بازتاب دهنده اهمیت بالای احترام به ارزش های اخلاقی، فرهنگی و اجتماعی در عرصه درمان ناباروری است و امکان بهره گیری از این روش را به شکل مسئولانه و مطمئن فراهم می سازد.
فهرست مطالب
چکیده ۱
کلیات ۲
مقدمه ۳
طرح مساله ۵
پیشینه تحقیق ۶
اهداف تحقیق ۷
فرضیه ۸
شیوه تحقیق ۹
بیان مشکلات ۱۰
چکیده ۱۱
کلید واژه ها : ۱۱
فصل اول کلیاتی در رابطه با اهداء جنین ۱۲
گفتار اول : تاریخچه اهدا جنین ۱۳
گفتار دوم: مفهوم جنین ۱۵
گفتار سوم: ماهیت اهدای جنین ۱۷
گفتار چهارم: جواز یا ممنوعیت انتقال واهدا جنین ۲۰
فصل دوم: بررسی جنبه حقوقی اهدا ء جنین ۲۲
مبحث اول : نحوه اهدا و دریافت جنین ۲۳
گفتار اول : شرایط مشترک اهدا کنندگان و دریافت کنندگان ۲۳
گفتار دوم: شرایط اختصاصی اهدا کنندگان جنین ۲۴
گفتار سوم: شرایط اختصاصی دریافت کنندگان جنین ۲۴
گفتار چهار م: شرایط جنین اهدایی ۲۵
مبحث دوم : صلاحیت انحصاری مراکز تخصصی درمان ۲۶
گفتار اول : تکالیف مراکز درمانی ۲۶
گفتار دوم: محرمانگی اطلاعات اهدا جنین ۲۷
گفتار سوم نظارات بر مراکز درمانی: ۲۸
فصل سوم: برخی حقوق و تکالیف مربوط به دریافت کنندگان جنین ۳۰
مبحث اول : ارث ۳۱
گفتاراول: مخالفین ارث ۳۱
گفتار دوم: موافقین ارث ۳۲
مبحث دوم: نکاح ۳۴
مبحث سوم: نفقه ۳۶
نتیجه و پیشنهاد ۳۷
منابع ۳۸
ضمائم ۳۹