مقاله مهارت مدیریتی و نقش آن در مدیریت استراتژیک
مقدمه:
مهارت مدیریتی از ارکان اصلی شکل دهی به عملکرد سازمان ها و تحقق اهداف استراتژیک به شمار می رود و به مجموعه توانایی هایی گفته می شود که مدیر را قادر می سازد اجزاء یک سازمان را هماهنگ و هدفمند به حرکت درآورد. این مهارت ها صرفاً تابع عادات یا رفتارهای فردی نیستند، بلکه پایه آنها بر دانش، منطق و اصول علمی مدیریت استوار است. مدیریت به عنوان یک علم دارای چارچوب ها و سیستم های مشخص است که رفتارهای مدیر تابع آن سیستم است و نه بالعکس. در این چارچوب، مهارت های مدیریتی مانند اعتماد به نفس، احتیاط عقلانی، هدفمندی، جسارت در تصمیم گیری و توانایی تصمیم سازی، نقش کلیدی در حرکت سازمان به سمت اهداف تعیین شده دارند. عنصر زمان نیز در این فرآیند نقش حیاتی دارد و مدیریت موفق همواره با بهره گیری درست از زمان، ظرفیت تصمیم گیری و برنامه ریزی بلندمدت را به حداکثر می رساند.
مدیریت استراتژیک به عنوان نوعی مدیریت پیشرو، جریان تصمیمات و فعالیت هایی را شامل می شود که منجر به ایجاد استراتژی های مؤثر برای نیل به اهداف سازمان می شوند. این فرآیند، تمرکز بر تعیین اهداف کلان، تحلیل محیط داخلی و خارجی سازمان و اتخاذ تصمیمات بلندمدت دارد. در گذشته، بسیاری از تصمیم گیری ها در سازمان ها فاقد چهارچوب مشخص و برنامه ریزی بلندمدت بود و مدیران عمدتاً زمان خود را به امور روزمره اختصاص می دادند. مدیریت استراتژیک با ایجاد ساختاری منسجم و منطقی، امکان تمرکز بر تصمیم گیری های کلان و برنامه ریزی آینده نگر را فراهم می آورد و سازمان را قادر می سازد منابع خود را به شکل بهینه تخصیص دهد.
مهارت مدیریتی در مدیریت استراتژیک نقش هدایتگر دارد و بدون توانایی های مدیریتی، ایجاد و پیاده سازی استراتژی ها با چالش های جدی مواجه می شود. مدیران استراتژیک باید توانایی تحلیل محیط، تشخیص فرصت ها و تهدیدها، و اتخاذ تصمیمات مبتنی بر شواهد را داشته باشند. در کنار آن، توانایی سازماندهی و هماهنگ سازی منابع انسانی، مالی و عملیاتی، از مهارت های حیاتی برای تحقق اهداف بلندمدت سازمان به شمار می رود. فرآیند تصمیم گیری استراتژیک شامل بررسی گزینه های مختلف، ارزیابی ریسک ها و پیامدها و انتخاب مسیرهای مناسب برای رسیدن به اهداف کلان است، و این تنها در شرایطی ممکن است که مدیر از مهارت های مدیریتی کامل برخوردار باشد.
برای آزادسازی زمان مدیران و تمرکز بر برنامه ریزی بلندمدت، ایجاد رویه ها و دستورالعمل های مشخص برای کارهای تکراری اهمیت بالایی دارد. با تعیین خط مشی ها، سیاست ها و استانداردهای عملیاتی، فعالیت های روزمره سازمان به شکل منظم و قابل پیش بینی انجام می شود و مدیر قادر خواهد بود ظرفیت بیشتری برای تحلیل، طراحی استراتژی و تصمیم گیری های کلان داشته باشد. این فرآیند باعث افزایش انعطاف پذیری سازمان در برابر تغییرات محیطی و رقابتی می شود و امکان تطبیق سریع با شرایط جدید را فراهم می آورد.
مهارت مدیریتی و مدیریت استراتژیک به شکل مستقیم بر کارایی و اثربخشی سازمان تأثیر می گذارند. در واقع، ترکیب توانایی های مدیریتی با فرآیندهای استراتژیک، موجب ایجاد سازمان های پیشرو و پاسخگو به تغییرات محیطی می شود. مدیران با درک عمیق از مفاهیم مدیریتی و بهره گیری از اصول استراتژیک، توانایی مدیریت منابع، هماهنگی واحدها و بهره برداری از فرصت ها را در سطح سازمان افزایش می دهند. مهارت های مدیریتی، به ویژه در حوزه تصمیم گیری و تصمیم سازی، باعث شکل گیری رویکردهای نوآورانه و بهبود مستمر عملکرد سازمانی می شوند و جایگاه مدیریت استراتژیک را به عنوان ابزار اصلی هدایت سازمان در مسیر رشد و توسعه تثبیت می کنند.
