مقاله انقلاب ایران 1357

انقلاب ایران (۱۳۵۷)‏
انقلابی در سال ۱۳۵۷ خورشیدی در ایران با شرکت اکثریت مردم، احزاب و روشنفکران ایران ‏انجام پذیرفت. این انقلاب نظام پادشاهی ایران را سرنگون، و پیش زمینهٔ روی کار آمدن نظام ‏جمهوری اسلامی به رهبری روح الله خمینی در ایران را فراهم کرد. تفکرات و شخصیتهای ‏اسلامی در این انقلاب حضور برجسته ای داشتند. روح الله خمینی این انقلاب را انقلاب اسلامی ‏خواند. [۱] این انقلاب با نام انقلاب ۱۳۵۷ نیز شناخته میشود.‏
بازه اصلی انقلاب از ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ با اولین راهپیمایی عظیم مردم تبریز شروع می شود و تا ‏قیام مردم تهران در ۲۲ بهمن سال ۱۳۵۷ به طول مى کشد. پس از آن با تصویب قانون اساسی ‏جدید سید روح الله خمینی به پرنفوذترین رهبر کشور تبدیل می شود.[نیازمند منبع] در این میان، ‏پس از آن که تظاهرات و اعتصابات مردم کشور را فلج کرده بود، محمدرضا پهلوی به اجبار کشور ‏را ترک کرد (دی ۱۳۵۷) و پس از اعلام بی طرفی نظامیان نسبت به درگیری های خیابانی، سید ‏روح الله خمینی به ایران بازگ شت. قیام مردم تهران در ۲۲ بهمن سال ۱۳۵۷ آخرین ضربه ای بود ‏که سلسلهٔ پهلوی را متلاشی کرد.‏
در رفراندوم دوازده فروردین ۱۳۵۷ زمانی که ایرانیان با اکثریتی قاطع (٪۹۸٫۲) در قالب یک ‏همه پرسی ملی نظام سلطنتى را نفى و با نوع حکومت جمهوری اسلامی (به عنوان نظام حکومتی ‏آینده) موافقت کردند، پادشاهی ایران رسماً به جمهوری اسلامی ایران تبدیل شد.‏
سلطنت پهلوى معتقد به حفظ رژیم با کمک ارتش و سرویس های امنیتی بود؛ انقلاب حکومت ‏سلطنتی را برانداخت و حکومتی دینى برپایهٔ تفسیر خاصی از شیعه به نام ولی فقیه جایگزین ‏نظام قبلى گردید.‏

پیشینه و علل
انقلاب ۱۳۵۷ ایران بعد از تجربه نهضت مشروطه و کودتای ۲۸ مرداد و به دنبال حوادث ۱۵ ‏خرداد ۱۳۴۲ به وقوع پیوست.‏