مقاله ریسک های تشخیص داده شده و انتخاب ها در تصمیم های كارآفرینانه بنگاه های جدید

مقدمه:
ریسک و عدم قطعیت از مهم ترین عوامل تعیین کننده مسیر تصمیم گیری در بنگاه های جدید هستند. هر تصمیم كارآفرینانه، خواه در انتخاب بازار، توسعه محصول یا جذب منابع، همراه با درجات مختلفی از ریسک ذاتی است که توانایی كارآفرین در درک و مدیریت آن می تواند تفاوت میان موفقیت و شکست را رقم بزند. مطالعات متعددی نشان می دهند که تمایل طبیعی كارآفرینان به پذیرش ریسك، صرفاً یک ویژگی شخصیتی نیست، بلکه یک عامل عملیاتی است که مستقیماً بر انتخاب میان گزینه های بالقوه تأثیر می گذارد. این اثرگذاری به ویژه در شرکت های با رشد سریع، که محیط های پیچیده و تغییرپذیر دارند، نمود پیدا می کند، جایی که تحلیل های سنتی بهترین حالت/ حالت مورد انتظار/ بدترین حالت قادر به ارائه تصویر کامل از ریسک نیستند.

کارآفرینان در بنگاه های نوپا با مجموعه ای از تصمیمات مواجه هستند که هر یک، ریسک های ذاتی و ناشناخته ای به همراه دارد. این ریسک ها نه تنها بر میزان بازده احتمالی تأثیر می گذارند، بلکه بر نحوه انتخاب کارآفرینان و اولویت بندی اهداف نیز اثرگذارند. در چنین شرایطی، درک متفاوت کارآفرینان از میزان و نوع ریسک، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری تصمیمات آنها دارد. تحقیقات فورلان و مولینس نشان داده اند که کارآفرینان در انتخاب میان گزینه های مخاطره آمیز، گرایش دارند تا از تغییرپذیری بالای نتایج پیش بینی شده اجتناب کنند. این الگو، نمایانگر اهمیت تحلیل حساسیت و نیاز به ارزیابی دقیق ریسک برای هر تصمیم است؛ چرا که عدم توجه به این تغییرپذیری می تواند سرمایه گذاران بالقوه را از همراهی با بنگاه های جدید منصرف کند و فرصت های رشد را محدود سازد.

علاوه بر این، پذیرش ریسک تنها محدود به برآوردهای احتمالاتی نیست؛ بلکه شامل درک عمیق از پیامدهای محتمل تصمیمات نیز می شود. هر گزینه دارای ویژگی های متفاوت ریسک است و حتی کارآفرینان باتجربه ممکن است نسبت به ریسک های مشابه، ارزیابی های متفاوتی ارائه دهند. این تفاوت در درک ریسک، همراه با سطح متفاوت تمایل به پذیرش آن، باعث می شود که انتخاب ها در بنگاه های جدید همواره متنوع و غیرقابل پیش بینی باشند. بنابراین، تحلیل سنتی بهترین حالت/ حالت مورد انتظار/ بدترین حالت نمی تواند به تنهایی تصویر دقیقی از ریسک ارائه دهد و نیازمند ابزارها و رویکردهای جایگزین است که بتوانند به طور همزمان، احتمال پذیرش بازار، پویایی های محیطی و تغییرات پیش بینی شده نتایج را ارزیابی کنند.

مطالعه ریسک و تصمیم گیری کارآفرینانه همچنین نشان می دهد که تمایل به اجتناب از تغییرپذیری در نتایج پیش بینی شده، یک مکانیسم طبیعی برای مدیریت عدم قطعیت است. این رفتار نشان می دهد که کارآفرینان نه تنها به دنبال بیشینه کردن بازده نیستند، بلکه به دنبال تثبیت و کاهش نوسانات بالقوه در نتایج نیز هستند. در نتیجه، طراحی چارچوب های تصمیم گیری در بنگاه های نوپا باید شامل ارزیابی ترکیبی از ریسک ذاتی، درک فردی از ریسک و تغییرپذیری نتایج پیش بینی شده باشد. چنین چارچوب هایی قادرند تصویری واقع گرایانه از پتانسیل های موفقیت و چالش های پیش رو ارائه دهند و انتخاب های کارآفرینانه را با دقت بیشتری شکل دهند.

با توجه به اهمیت روزافزون بنگاه های نوپا در اقتصادهای پویا، بررسی تعامل میان ریسک های تشخیص داده شده و انتخاب های کارآفرینان، ابعاد جدیدی از مدیریت ریسک و تصمیم گیری استراتژیک را روشن می سازد. ارائه رویکردهای نوین برای ارزیابی ریسک بنگاه های جدید، که فراتر از تحلیل های کلاسیک بهترین/میانگین/بدترین حالت باشد، امکان تحلیل دقیق تر تصمیمات را فراهم می آورد و نشان می دهد که تصمیمات کارآفرینانه نه صرفاً تابع احتمالات، بلکه نتیجه تعامل پیچیده میان ریسک های ذاتی، درک فردی از ریسک و تمایل به پذیرش آن است.