
مقدمه:
حقوق زن در اسلام ریشه در کرامت و شأن انسانی انسان ها دارد و بر اساس آموزه های قرآن و سنت پیامبر صلی الله علیه وآله تعریف شده است. انسان موجودی است که خداوند او را در بهترین شکل آفریده و برتری و ارزش او را اعلام کرده است، بر همین اساس، زن نیز از حیث کرامت و جایگاه انسانی، ارزشی برابر با مرد دارد. قرآن کریم تصریح می کند که معیار برتری انسان ها تقواست نه جنسیت: «یا ایّها النّاس انّا خلقناکُم من ذکرٍ و انثى و جَعَلناکُم شعوباً و قبائل لتعارفوا انّ اکرمَکم عند اللَّهِ اَتقاکم». این آیه به وضوح نشان می دهد که زن و مرد در هویت انسانی با هم برابرند و این برابری در بسیاری از زمینه های زندگی اجتماعی، اقتصادی و حقوقی انعکاس می یابد.
تفاوت های طبیعی و جسمی زن و مرد هرگز باعث برتری یکی بر دیگری نیست. اسلام با توجه به این تفاوت ها، حقوقی متناسب برای هر جنس تعیین کرده است تا عدالت و توازن در زندگی فردی و اجتماعی حفظ شود. زن می تواند در عرصه های مختلف زندگی، از جمله تحصیل، استقلال عمل، آزادی انتخاب و مشارکت اقتصادی و اجتماعی جایگاهی برابر با مرد داشته باشد. این برابری به معنای یکسان بودن همه حقوق نیست، بلکه رعایت تفاوت های طبیعی و نیازهای هر جنس باعث شکل گیری نظامی متوازن از حقوق شده است که شأن و کرامت انسان را حفظ می کند.
در جامعه عرب پیش از اسلام، زنان از حقوق و استقلال کمی برخوردار بودند. آن ها ارث نمی بردند، حق انتخاب در ازدواج و طلاق نداشتند و در برخی قبایل، دختران زنده به گور می شدند. تولد دختر به فال بد گرفته می شد و بسیاری از خانواده ها به دلیل ننگ اجتماعی، نسبت به دختران خود بی توجه بودند. این شرایط سخت و نابرابر، زمینه ای برای تثبیت حقوق زن در آموزه های اسلامی فراهم کرد. اسلام با وضع قوانین مشخص، جایگاه زنان را ارتقا داد و آن ها را از حقوق طبیعی انسانی محروم نکرد.
حقوق زن در اسلام شامل مسائلی مانند ارث، طلاق، قضاوت، حق ازدواج، استقلال مالی و مشارکت اجتماعی است. در بسیاری از موارد، زن با مرد همتراز است و تنها در مواردی که تفاوت های طبیعی مطرح است، حقوق متناسب با ویژگی های زن تعیین شده است. برای مثال، در زمینه ارث، تعدد زوجات، ولایت و قضاوت، قوانین اسلامی جایگاه ویژه ای برای زن در نظر گرفته اند که هم عدالت و هم کرامت او را تأمین می کند. این نظام حقوقی نشان دهنده توجه اسلام به رعایت شأن انسانی و توازن اجتماعی است.
تاریخ نشان می دهد که در بسیاری از جوامع، زنان در طول قرون مختلف از حقوق محدودتری برخوردار بوده اند و جایگاه اجتماعی آن ها وابسته به فرهنگ و سنت های مردسالار بوده است. در مقابل، اسلام با تعیین چارچوب مشخص برای حقوق زن و مرد، عدالت و برابری انسانی را تأمین کرده است. این حقوق شامل برابری در ارزش انسانی، اختیار، مالکیت، تحصیل، بهره مندی اقتصادی و احترام اجتماعی است و تفاوت های حقوقی میان زن و مرد ناشی از تفاوت های طبیعی و نقش های خانوادگی و اجتماعی است.
برابری زن و مرد در اصل هویت انسانی، مبنای حقوق اجتماعی و اقتصادی زن است. آزادی انتخاب همسر، حق مالکیت و مدیریت اموال، بهره مندی از درآمد، حق طلاق و امکان مشارکت در امور اجتماعی، نمونه هایی از حقوقی است که اسلام برای زنان قائل شده است. نظام حقوقی اسلام توانسته است با رعایت تفاوت های طبیعی، کرامت و شأن زن را حفظ کند و جایگاه او را در جامعه تثبیت نماید.
زن در اسلام موجودی مستقل و با ارزش است که با مرد برابر بوده و نقش ویژه ای در خانواده و جامعه دارد. حقوق زن در این چارچوب، علاوه بر تساوی انسانی، امنیت، احترام و عدالت را نیز تضمین می کند. این جایگاه نشان می دهد که اسلام به زن نه تنها به عنوان عضوی از خانواده، بلکه به عنوان انسانی دارای کرامت و حقوق متعالی نگاه می کند.
فهرست مطالب:
مقدمه
وضعیت زنان در جامعه عرب هنگام نزول قرآن
نتایجی که از آنچه گفته شد بدین قرار است
مروری بر تاریخچه ارث زن در ایران
گفتاری از گوستاو لوبون در باره زنان غربی در قرون وسطی
در چه مواردی زن حق فسخ پیوند زناشویی را دارد؟
بحثی مختصر درباره قضاوت زن
بحثی مختصر پیرامون سهام ارث زن
مواردى که زن همتاى مرد ارث مىبرد و نه کمتر از آن، عبارت است از
گفتاری در معنای قیمومت مردان بر زنان
گفتارى کوتاه در باب مرجعیت زنان
مساله اجازه پدر
حقوق زن در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
زن از دیدگاه امام خمینى (ره)
حجاب و جنبه روانی حجاب
بررسی نظریات تحقیرآمیز درباره زن و دیدگاه اسلام در این رابطه
نتیجه گیری
منابع و ماخذ