تحقیق قانون تجارت

بخشی از متن:
قسمت اول
باب اول
تجار و معاملات تجارتی
ماده ۱ – تاجر کسی است که شغل معمولی خود را معاملات تجارتی قرار دهد.
ماده ۲ – معاملات تجارتی از قرار ذیل است:
۱ – خرید یا تحصیل هر نوع مال منقول به قصد فروش یا اجاره اعم از این که تصرفاتی در آن شده یا نشده باشد.
۲ – تصدی به حمل و نقل از راه خشکی یا آب یا هوا به هر نحوی که باشد.
۳ – هر قسم عملیات دلالی یا حق العمل کاری (کمیسیون) یا عاملی و همچنین تصدی به هر نوع تاسیساتی که برای انجام بعضی امور ایجاد می شود از قبیل تسهیل معاملات ملکی یا پیدا کردن خدمه یا تهیه و رسانیدن ملزومات و غیره .
۴ – تاسیس و به کار انداختن هر قسم کارخانه مشروط بر این که برای رفع حوائج شخصی نباشد.
۵ – تصدی به عملیات حراجی
۶ – تصدی به هر قسم نمایشگاه های عمومی .
۷ – هر قسم عملیات صرافی و بانکی
۸ – معاملات برواتی اعم از این که بین تاجر یا غیر تاجر باشد.
۹ – عملیات بیمه بحری و غیر بحری .
۱۰ – کشتی سازی و خرید و فروش کشتی و کشتی رانی داخلی یا خارجی و معاملات راجعه به آنها.
ماده ۳ – معاملات ذیل به اعتبار تاجر بودن متعاملین یا یکی از آنها تجارتی محسوب می شود –
۱ – کلیه معاملات بین تجار و کسبه و صرافان و بانک ها.
۲ – کلیه معاملاتی که تاجر یا غیر تاجر برای حوائج تجارتی خود می نماید.
۳ – کلیه معاملاتی که اجزاء یا خدمه یا شاگرد تاجر برای امور تجارتی ارباب خود می نماید.
۴ – کلیه معاملات شرکت های تجارتی .
ماده ۴ – معاملات غیرمنقول به هیچ وجه تجارتی محسوب نمی شود.
ماده ۵ – کلیه معاملات تجار تجارتی محسوب است مگر این که ثابت شود معامله مربوط به امور تجارتی نیست .
باب دوم
دفاتر تجارتی و دفتر ثبت تجارتی
فصل اول دفاتر تجارتی
ماده ۶ – هر تاجری به استثنای کسبه جزء مکلف است دفاتر ذیل یا دفاتر دیگری را که وزارت عدلیه به موجب نظامنامه قائم مقام این دفاتر قرار می دهد داشته باشد :
۱ – دفتر روزنامه .
۲ – دفتر کل .
۳ – دفتر دارایی .
۴ – دفتر کپیه .