
اقدام هائی که در راستای بیابان زدائی صورت می گیرد، باید مبتنی بر اصول جامع توسعه، شامل: طرح های جامع نگری (تلفیقی)، توسعه پایدار، برنامه های بازدارنده، فعالیت های اصلاحی و فعالیت های احیائی باشد.طرح های جامع نگری: نظام های برنامه ریزی در کشور ما عموماً از دو دیدگاه بخش یا منطقه ای سامان گرفته اند…
بخشی از متن:
در واقع تهدید و تجدید حیات در بیابان به نسبت دیگر زیست بوم های حیاتی کره ی زمین جدی تر است و این چهره ی خشن، ناشی از فقر اقلیمی یا موقعیت زمین شناسی است. به عبارت دیگر، زایش بیابان ها در طول تاریخ زمین، کنشی است طبیعی که به شرایط دشوار جغرافیایی داده شده و قدمتی چند صد میلیون ساله دارد. در ارزیابی پیوسته پارامتر های مرتبط با بیابان زایی و فعالیت های مقابله با بیابان زایی تعیین شاخص ها و معیارها، گام نخست به شمار می رود که هدف از آن، بررسی امکان دستیابی به مجموعه ای از معیار ها و شاخص هایی گویا، ساده و منطقی است که بتواند نزدیک ترین ارزیابی ممکن به واقعیت را از جریان بیابان زایی و مقابله با بیابان زایی در ایران ارایه دهند. با تدوین برنامه ملی مدیریت مناطق بیابانی کشور در راستای تحقق اهداف سند چشم انداز ۲۰ساله جمهوری اسلامی ایران و برنامه چهارم توسعه به اوج خود رسیده به طوری که امروز جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از موفقترین کشورها در زمینه بیابان زدائی و کنترل فرسایش بادی در سطح جامعه جهانی مطرح است.همانند «بیابان زایی » برای بیابان زداییDe-Desertification) )نیز تعاریف و مفاهیم متفاوتی ارائه شده است . تنوع ، تفاوت و حتی گاهی تضاد میان این مفاهیم و تعاریف عموما ناشی از دیدگاههای متفاوتی است .
از جمله تعاریفی که در مورد بیابان زدایی بیشتر مورد استفاده قرار گرفته است ، مضامینی است که عموما به ایجاد شرایط مناسب در جهت احیای پوشش گیاهی اشاره دارد:
در این تعریف بیابان زدایی عبارت است از مجموعه اقداماتی که در چهارچوب طرحهای جامع توسعه در مناطق خشک و نیمه خشک تا خشک نیمه مرطوب صورت می گیرد که مبتنی بر اصول توسعه پایدار بوده و شامل سه گروه فعالیت است . در عملیات بیابان زدائی باید با روش های صحیح مدیریت مراتع و حفاظت آب و خاک از طرق مختلف مانند جلوگیری از بهره برداری های غیر مجاز و بیش از ظرفیت و استعداد مراتع بیشتر در حفظ این ودیعه الهی کوشش گردد.
همچنین می توان با افزایش هوموس به خاک این مناطق در جهت تقویت خاک و حفظ و تقویت پوشش گیاهی اقدام موثر انجام داد. اگر بیابان زایی را بر اساس تعریف کنوانسیون بیابان زایی تعریف کنیم؛ می گوید تخریب سرزمین در مناطق خشک و نیمه خشک و خشک نیمه مرطوب در اثر عواملی مانند عوامل انسانی و عوامل طبیعی. در زمان حاضر عوامل طبیعی، آنچنان نقشی در بیابان زایی ندارند البته خشک سالی هایی که به وقوع می پیوندد بیابان زایی را تشدید می کند.