پاورپوینت چهار پ (ABC plus) شامل پرهیز، پایبندی، پوشش محافظ و پرهیز از مواد است و راهکارهای پیشگیری از HIV و تصحیح باورهای غلط مرتبط را بررسی می کند.

آسیا
موفقیت در کشور تایلند
بهشت K: modaresinmodaresine nopadidclipSEGUR1.wmv
برنامه ای شامل چند داروی ضد ویروسی است که چندین بار در روز پس از تجاوز جنسی یا مواجهه شغلی مصرف می شود. این داروها باید حداکثر در ۷۲ ساعت پس از مواجهه شروع شوند تا از آلوده شدن فرد به HIV جلوگیری شود. قبل از شروع استفاده از PEP یک آزمایش HIV باید گرفته شود تا وضعیت فرد تعیین شود. اطلاعات و مشاوره باید به فرد داده شود تا وی را قادر به فهمیدن داروها، لزوم تحمل و پیگیری، لزوم تماس های جنسی سالم تر و آزمایش های HIV بعدی بکند.
در زمانی که مادر HIV+ باردار می باشد، احتمال انتقال عفونت به جنین را با استفاده از داروهای اصلی می توان به مقدار قابل توجهی کاهش داد.
باورهای غلط زیادی در مورد اچ.آی.وی – ایدز وجود دارد. این باورها قدرت انتخاب مردم را در کنترل زندگی و شرکای جنسی خود از بین می برد، در حالی که بسیاری از مردم این باورها را خنده دار (مسخره) و بسیاری دیگر آنها را کاملاً جدی می پندارند. البته این باورها همراه با اطلاعات صحیح دیگری در ذهن مردم آمیخته شده اند و اصلاح آنها آسان نیست. در زیر بعضی از این باورها را مشاهده می کنید. این فهرست شامل همه آنها نیست اما به حساس کردن شما در برابر این گونه خرافه ها در جهت حفاظت و هوشیاری بیشتر کمک می کند.
این باور غلط بخاطر ترس و وحشتی است که در مورد عفونت وجود دارد و اکثرا به علت داستان ها و شایعات در مورد افرادی است که با ویروس زندگی می کنند. باید بدانیم کسی که با ویروس زندگی می کند امکان ندارد این تصور را که دیگران را آلوده نماید به ذهنش خطور نماید و اگر کسی به وجود ویروس در بدنش آگاهی داشته باشد و آموزش های لازم را دیده باشد از انتقال آن به دیگران جلوگیری می کند. در دنیا (و ایران و مشهد نیز) حتی خود افراد اچ آی وی مثبت در آموزش و اطلاع رسانی فعالیت های گسترده ای دارند (پیشگیری مثبت).
از طرف دیگر به دلیل اینکه ویروس اچ آی وی توانایی فعال ماندن در محیط آزاد (خارج از بدن انسان) را ندارد و پس از خارج شدن از محیط بدن به سرعت غیرفعال می گردد، به همین جهت شایعاتی نظیر ابتلا از طریق خوردن خرمای آلوده صحت ندارد.
نه، به دلیل موارد ذکر شده در قسمت قبل این امر غیرممکن می باشد.
از ابتدای شیوع اچ آی وی (HIV) نگرانی هایی در زمینه انتقال ویروس به وسیله گازگرفتگی حیوانات و نیش حشرات مکنده خون نظیر پشه وجود داشته است. با این وجود مطالعات انجام یافته توسط مرکز کنترل بیماری ها و مراکز دیگر هیچ مدرکی دال بر انتقال اچ آی وی (HIV) از طریق پشه یا دیگر حشرات حتی در مناطقی که افراد زیادی دارای ایدز (AIDS) زندگی می کنند و جمعیت های بزرگ پشه وجود دارد، گزارش نکرده است. این ویروس برای انتقال احتیاج به تماس مستقیم مایعات بدن دو انسان دارد و پشه هیچ نقشی در این جریان نمی تواند داشته باشد.
ویروس گرایش جنسی افراد را تشخیص نمی دهد و هر کس با هر گرایش ممکن است به آن دچار شود. البته یک سری رفتارهای خاص خطر ابتلا را افزایش می دهد.
خیر، بسیاری از افراد مبتلا در طی روابط زناشویی از همسر و یا از راه انتقال از مادر به این ویروس آلوده شده اند. البته در هر صورت تفاوتی نمی کند فردی که مبتلا شده، احتیاج به حمایت های روحی، درمانی و اجتماعی دارد.
هر کسی که رابطه ی جنسی محافظت نشده ای با فردی مبتلا داشته باشد ممکن است به HIV مبتلا شود و تفریحات سالم در پیشگیری از گسترش اچ.آی.وی / ایدز نقش مهمی دارند. گروه ها مهم نیستند بلکه رفتارهای افراد مهم است.
ایدز به وسیله ی HIV بوجود می آید و نفرین هیچ نقشی در انتقال آن ندارد. اینگونه عقاید، مردم را از محافظت از خودشان و یا شریک جنسی شان و از زندگی سالم در کنار افراد مبتلا، باز می دارند. از طرف دیگر اچ آی وی از مادر به جنین یا نوزاد و شیرخوار قابل انتقال است. وجود ننگ و بدنامی ناشی از ایدز یکی از دلایل عمده شیوع سریع بیماری در جامعه است، زیرا افراد آلوده از ترس بدنامی، بیماری خود را مشخص نکرده و ضمن آسیب های جدی به خود (بخاطر عدم مراقبت های روحی روانی و پزشکی) به عنوان مخازن مخفی آلودگی در جامعه باقی خواهند ماند.
اولاً چنین کاری امکان عملی ندارد، ثانیاً ویروس در بافت های دیگری به جز خون نیز وجود دارد.
در آمیزش جنسی مقعدی (مقاربت از راه پشت) احتمال سرایت اچ.آی.وی بیشتر از آمیزش مهبلی است.