پاورپوینت بایوس چیست
اگر هنگام روشن نمودن رایانه به نوشته های روی صفحه نمایش دقت کرده باشید، مطمئناً نام BIOS به چشمتان خورده است.
بایوس برگرفته از حروف اول کلمات Basic Input Output System به معنای سیستم ورودی و خروجی مقدماتی است. در واقع یکی از متداول ترین موارد کاربرد حافظه های Flash، استفاده از آن ها در بایوس است. بایوس این اطمینان را به عناصر سخت افزاری نظیر: تراشه ها، هاردیسک، پورت ها، پردازنده و … خواهد داد که به درستی عملیات خود را در کنار یکدیگر انجام دهند.
هر کامپیوتر (شخصی، دستی) دارای یک ریزپردازنده به عنوان واحد پردازشگر مرکزی است. ریزپردازنده یک المان سخت افزاری است. به منظور الزام پردازنده برای انجام یک عملیات خاص، می بایست مجموعه ای از دستورالعمل ها که نرم افزار نامیده می شوند نوشته شده و در اختیار پردازنده قرار گیرد. از دو نوع نرم افزار استفاده می گردد:
- سیستم عامل: سیستم عامل مجموعه ای از خدمات مورد نیاز برای اجرای یک برنامه را فراهم می نماید. ویندوز ۹۸، ۲۰۰۰ و یا لینوکس نمونه هایی از سیستم های عامل می باشند.
- برنامه های کاربردی: برنامه های کاربردی نرم افزارهایی هستند که به منظور تامین خواسته های خاصی طراحی و در اختیار کاربران گذاشته می شوند. برنامه هایی نظیر: Word، Excel و … نمونه هایی از این نوع نرم افزارها می باشند.
BIOS در حقیقت نوع سومی از نرم افزارها بوده که کامپیوتر به منظور عملکرد صحیح خود به آن نیاز خواهد داشت.
وظیفه بایوس
بایوس چند وظیفه متفاوت دارد که مهم ترین آن ها بارگذاری سیستم عامل است. هنگامی که شما رایانه خود را روشن می کنید و ریزپردازنده قصد اجرای اولین دستورالعمل ها را دارد، این دستورالعمل ها را باید از جایی دریافت کند. اما نمی تواند آن ها را مستقیماً از سیستم عامل دریافت کند؛ زیرا سیستم عامل بر روی دیسک سخت قرار دارد و CPU نمی تواند بدون هیچ دستورالعملی به آن دسترسی پیدا کند. یکی از وظایف بایوس، ارسال این دستورالعمل های مقدماتی به CPU است.
برخی از خدمات متداول که BIOS ارائه می دهد، بشرح زیر می باشد:
- یک برنامه تست با نام POST به منظور بررسی صحت عملکرد عناصر سخت افزاری
- فعال کردن تراشه های BIOS مربوط به سایر کارت های نصب شده در سیستم نظیر: کارت گرافیک و یا کنترل کننده SCSI
- مدیریت مجموعه ای از تنظیمات در رابطه با هارددیسک، Clock و …
هنگامی که رایانه را روشن می کنید، بایوس کارهای زیر را به ترتیب انجام می دهد:
- بررسی CMOS برای تنظیمات سیستم:
(بعد از روشن نمودن رایانه، هنگامی که با فشردن کلید Del یا دکمه های دیگر وارد محیط Setup می شوید و تنظیمات اساسی سیستم را انجام می دهید، این تنظیمات در CMOS که یک تراشه روی مادربرد است ذخیره می شوند.) اولین موردی که BIOS بررسی خواهد کرد، اطلاعات ذخیره شده در یک نوع حافظه RAM با ظرفیت ۶۴ بایت است. اطلاعات فوق بر روی تراشه ای با نام CMOS (Complementary Metal Oxide Semiconductor) ذخیره می گردند. CMOS شامل اطلاعات جزئی در رابطه با سیستم بوده و در صورت بروز هرگونه تغییر در سیستم، اطلاعات فوق نیز تغییر خواهند کرد. BIOS از اطلاعات فوق به منظور تغییر و جایگزینی مقادیر پیش فرض خود استفاده می نماید.
پیکربندی BIOS
برای تغییر دادن تنظیمات مربوطه می بایست برنامه پیکربندی CMOS فعال گردد. برای فعال کردن برنامه فوق، در زمان راه اندازی سیستم، کلیدهای خاصی را فعال می کنند تا زمینه استفاده از برنامه فراهم شود. در اغلب سیستم ها، برای فعال شدن برنامه پیکربندی، کلید Esc یا Del یا F1 یا F2 یا Ctrl-Esc یا Ctrl-Alt-Esc را باید فعال کرد.
(معمولاً در زمان راه اندازی سیستم نوع کلیدی که فشردن آن باعث فعال شدن برنامه پیکربندی می گردد، به صورت یک پیام بر روی صفحه نمایشگر نشان داده می شود.)
پس از فعال شدن برنامه پیکربندی، با استفاده از مجموعه ای از گزینه ها می توان اقدام به تغییر پارامترهای مورد نظر کرد. تنظیم تاریخ و زمان سیستم، مشخص نمودن اولویت درایو بوت، تعریف یک رمز عبور برای سیستم، پیکربندی درایوها (هارد، فلاپی، CD) و … نمونه هایی از گزینه های موجود در این زمینه می باشند. در زمان تغییر هر یک از تنظیمات مربوطه در CMOS می بایست دقت لازم به عمل آید؛ چراکه در صورتی که عملیات فوق به درستی انجام نگیرد، اثرات منفی بر روی سیستم گذاشته و حتی در مواردی باعث اختلال در راه اندازی سیستم خواهد شد.
- بارگذاری راه اندازهای دستگاه ها و گرداننده های وقفه های سیستم (Interrupt handlers):
Interrupt handlers نوع خاصی از نرم افزار بوده که به عنوان یک مترجم بین عناصر سخت افزاری و سیستم عامل ایفای وظیفه می نماید. مثلاً زمانی که شما کلیدی را بر روی صفحه کلید فعال می کنید، سیگنال مربوطه برای Interrupt handler صفحه کلید ارسال شده تا از این طریق به پردازنده اعلام گردد که کدام یک از کلیدهای صفحه کلید فعال شده اند. - آماده سازی ثبات ها و مدیریت تغذیه:
(لازم به توضیح است که ثبات ها حافظه های بسیار کوچک و سریعی هستند که در داخل CPU قرار دارند و CPU به طور مستقیم به آن ها دسترسی دارد.) - انجام آزمایش خودکار سخت افزارها و نمایش تنظیمات سیستم.
- تشخیص درایوی که سیستم می بایست از طریق آن راه اندازی (Booting) گردد.
- مقداردهی اولیه برنامه مربوط به استقرار سیستم عامل در حافظه (Bootstrap).
