پاورپوینت آشنایی با روش های جوشکاری فلزات غیر آهنی

این پاورپوینت در مورد آشنایی با روش های جوشکاری فلزات غیر آهنی است و به بررسی فرآیندها، مزایا، معایب و پارامترهای مؤثر در جوشکاری آلومینیوم، مس، منیزیم و نیکل می پردازد.

مقدمه:
جوشکاری فلزات غیر آهنی یکی از مهم ترین شاخه های علم متالورژی و مواد است که نقش بسزایی در صنایع پیشرفته و تولید قطعات حساس و با کیفیت ایفا می کند. فلزات غیر آهنی مانند آلومینیوم، مس، منیزیم و نیکل ویژگی ها و خواص منحصر به فردی دارند که روش های جوشکاری آنها را نسبت به فلزات آهنی متمایز می سازد. به دلیل تفاوت در نقطه ذوب، هدایت حرارتی، حساسیت به ترک و تشکیل لایه های اکسیدی، فرآیندهای جوشکاری این فلزات نیازمند دقت و انتخاب صحیح روش های مناسب است. آشنایی با این روش ها و بررسی مزایا، معایب و پارامترهای مؤثر، پایه ای برای دستیابی به جوش های با کیفیت و پایدار فراهم می کند.

در زمینه جوشکاری آلومینیوم، فرآیندهای TIG، MIG، مقاومتی و پلاسما به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند. هر یک از این روش ها دارای مزایا و محدودیت های خاصی هستند که به ویژگی های فیزیکی و شیمیایی آلومینیوم وابسته است. از جمله چالش های اصلی می توان به نقطه ذوب پایین، توزیع حرارت، حلالیت بالای هیدروژن و ایجاد ترک در منطقه مجاور جوش اشاره کرد. روش MIG با نرخ بالای جوشکاری و راندمان بالا امکان تولید سریع قطعات را فراهم می کند، در حالی که روش TIG کیفیت جوش بالاتر و کنترل بهتری بر منطقه حرارت داده شده ارائه می دهد. در جوشکاری مقاومتی، ترکیب گرما و فشار باعث ایجاد اتصال پایدار می شود و پارامترهایی مانند هدایت الکتریکی و حرارتی فلز پایه نقش تعیین کننده ای دارند. فرآیند پلاسما نیز با تمرکز بالای انرژی و نفوذ عمیق جوش، توانایی اتصال قطعات با ضخامت های مختلف را فراهم می آورد.

جوشکاری مس و آلیاژهای آن نیز به دلیل هدایت حرارتی بالا و ضریب انبساط حرارتی متفاوت، نیازمند انتخاب دقیق روش و کنترل شرایط جوشکاری است. آلیاژهای برنج، ورشو و برنز، هر یک ویژگی های خاص خود را دارند و فرآیندهای TIG و MIG معمولاً بهترین گزینه برای ایجاد جوش های با کیفیت محسوب می شوند. برای برخی از آلیاژها مانند برنز سیلیسیم دار، هدایت حرارتی کمتر و عملکرد اکسیژن زدایی مناسب، امکان جوشکاری با سرعت بالا و بدون نیاز به پیش گرم کردن را فراهم می کند.

منیزیم و آلیاژهای آن نیز به دلیل حساسیت به ترک و سوختن در حین جوشکاری، نیازمند توجه ویژه به انتخاب فلز پر کننده و جریان جوشکاری هستند. در این میان، روش های TIG و MIG با تنظیم دقیق پارامترها امکان ایجاد جوش های پایدار و بدون عیب را فراهم می آورند. همچنین جوشکاری نیکل و آلیاژهای آن به دلیل حساسیت نسبت به ترک و نیاز به عملیات حرارتی قبل و بعد از جوشکاری، به دقت در کنترل رطوبت و شرایط محیطی نیاز دارد تا از بروز عیوبی مانند حفرات، سرخ شکنندگی و آخال جلوگیری شود.

شناخت کامل فرآیندها، مزایا و محدودیت های هر روش جوشکاری، همراه با توجه به ویژگی های شیمیایی و فیزیکی فلزات غیر آهنی، امکان دستیابی به جوش های با کیفیت، مقاوم و پایدار را فراهم می آورد. این دانش به مهارت در انتخاب روش مناسب، کنترل پارامترهای عملیاتی و جلوگیری از عیوب متداول در جوشکاری فلزات غیر آهنی منجر می شود و اهمیت آن در صنایع مختلف از جمله خودروسازی، هوافضا، کشتی سازی و تولید تجهیزات صنعتی روز به روز بیشتر می شود.

فهرست مطالب:
روشهای جوشکاری آلومینیوم
روشهای جوشکاری مس
روشهای جوشکاری منیزیم
روشهای جوشکاری نیکل