
مقدمه:
حسابداری و حسابرسی اجتماعی و محیطی، شاخه ای از دانش حسابداری است که با در نظر گرفتن مسئولیت های شرکت ها در قبال جامعه و محیط زیست شکل گرفته است. این رویکرد، فراتر از ثبت و گزارشگری مالی سنتی، به دنبال ایجاد شفافیت در فعالیت های سازمان ها در زمینه های اجتماعی و محیطی است و نقش آن در شکل دهی به عملکرد سازمان ها و ارتباط آن ها با جامعه به وضوح قابل مشاهده است. اهمیت این شاخه از حسابداری با توجه به تغییرات سریع اجتماعی، افزایش آگاهی عمومی درباره اثرات زیست محیطی و فشارهای قانونی و اخلاقی بر شرکت ها روز به روز افزایش یافته است. سازمان ها نه تنها مسئول سودآوری اقتصادی هستند بلکه باید تأثیرات خود بر جامعه و محیط زیست را نیز در نظر بگیرند.
حسابداری اجتماعی و محیطی مدرن بر پایه چارچوب هایی توسعه یافته است که محدودیت ها و فرصت های فعالیت سازمان ها را در حوزه های اجتماعی و محیطی مشخص می کنند. این چارچوب ها به سازمان ها امکان می دهند تا اطلاعات مربوط به اثرات اجتماعی و محیطی خود را جمع آوری کرده و آن ها را در قالب گزارش هایی شفاف و قابل اندازه گیری ارائه دهند. چنین گزارش هایی می توانند شامل میزان انتشار آلاینده ها، مصرف منابع طبیعی، تعهدات اجتماعی، مشارکت در پروژه های عام المنفعه و فعالیت های مسئولانه سازمان باشند. به این ترتیب، حسابداری اجتماعی و محیطی می تواند به شرکت ها هویت و جایگاه اجتماعی بدهد و روابط آن ها با ذینفعان مختلف از جمله مشتریان، سرمایه گذاران، کارکنان و جامعه را تقویت کند.
یکی از ویژگی های برجسته حسابداری اجتماعی و محیطی، توجه همزمان به اثرات اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی است. در واقع، این رویکرد به سازمان ها اجازه می دهد تا نه تنها عملکرد مالی بلکه پیامدهای بلندمدت فعالیت های خود بر جامعه و محیط زیست را نیز اندازه گیری و مدیریت کنند. از این منظر، حسابداری محیطی به ابزاری کلیدی برای تحقق توسعه پایدار تبدیل شده است و شرکت ها را ملزم می سازد تا منابع و فعالیت های خود را به گونه ای مدیریت کنند که کمترین اثر منفی بر محیط زیست داشته باشد و همزمان مزایای اجتماعی نیز به حداکثر برسد.
حسابرسی اجتماعی و محیطی، به عنوان مکمل حسابداری در این حوزه، نقش مهمی در صحت سنجی اطلاعات ارائه شده دارد. حسابرسان این بخش، اعتبار و صحت داده های مرتبط با مسئولیت اجتماعی و زیست محیطی سازمان را ارزیابی می کنند و اطمینان می دهند که گزارش های منتشر شده مطابق با استانداردها و واقعیات موجود باشد. این فرآیند اعتماد ذینفعان به سازمان را افزایش می دهد و شفافیت عملکرد سازمان ها را در برابر جامعه و نهادهای نظارتی تضمین می کند. وجود حسابرسی مستقل در این زمینه باعث می شود که سازمان ها به مسئولیت های خود پایبند باشند و رفتارهای غیرمسئولانه کاهش یابد.
تحولات اجتماعی و اقتصادی در دهه های اخیر، اهمیت حسابداری و حسابرسی اجتماعی و محیطی را افزایش داده است. افزایش نگرانی های زیست محیطی، انتظارات جامعه درباره مسئولیت های اخلاقی سازمان ها، فشارهای قانونی و توجه به توسعه پایدار موجب شده است که شرکت ها بیش از گذشته به این حوزه توجه کنند. شرکت هایی که عملکرد اجتماعی و محیطی مطلوبی دارند، از نظر عمومی اعتبار و اعتماد بیشتری کسب می کنند و این امر می تواند به مزیت رقابتی برای آن ها تبدیل شود.
با توجه به این موارد، حسابداری و حسابرسی اجتماعی و محیطی به عنوان ابزاری برای اندازه گیری و گزارشگری اثرات سازمان ها بر جامعه و محیط زیست شناخته می شوند. این شاخه از حسابداری با ایجاد شفافیت، تقویت مسئولیت پذیری و ارتقای جایگاه اجتماعی و محیطی شرکت ها، نقش مهمی در مدیریت نوین سازمان ها ایفا می کند. سازمان ها با استفاده از این رویکرد می توانند اثرات بلندمدت فعالیت های خود را کنترل کنند و سیاست های مسئولانه ای را در حوزه های اجتماعی و محیطی دنبال کنند.