مقاله بررسی روش ها و تجهیزات جوشکاری زیر آب

مقدمه
جوشکاری زیر آب یکی از شاخه های تخصصی و حیاتی در صنعت مهندسی دریایی و ساخت سازه های فراساحلی محسوب می شود که کاربرد آن از تعمیرات کشتی ها تا نصب و نگهداری سازه های نفتی و خطوط لوله در اعماق دریا گسترده است. تاریخچه این فناوری به بیش از یک قرن پیش بازمی گردد، زمانی که عملکرد قوس الکتریکی و شعله های جوشکاری شناخته شد و مهندسان برای اولین بار توانستند از این تکنیک برای تعمیرات کشتی ها در شرایط آبی استفاده کنند. اولین نمونه های عملی جوشکاری زیر آب توسط کارخانه کشتی سازی نیروی دریایی انگلستان انجام شد تا بخش های آسیب دیده یا چکه کننده کشتی ها مهر و موم و محکم شوند. با گذشت زمان و توسعه تجهیزات، این روش به ابزاری ضروری برای اجرای پروژه های زیرآبی تبدیل شد.

در دهه ۱۹۶۰، توسعه الکترودهای ضد آب توسط مهندس ون درویلینگن در هلند باعث شد که امکان انجام جوشکاری زیر آب با دقت و ایمنی بالاتر فراهم شود. امروزه سازه های فراساحلی و زیرآبی، از جمله سکوهای نفتی، خطوط لوله و تجهیزات حفاری، در مناطقی دور از خشکی نصب می شوند و بهره برداری از آنها بدون دانش و تجهیزات تخصصی جوشکاری زیر آب تقریبا غیرممکن است. با توجه به شرایط محیطی خاص این سازه ها، خرابی یا آسیب در طول زمان به دلیل شرایط معمولی، طوفان ها یا حوادث غیرمنتظره می تواند خطرات قابل توجهی ایجاد کند، که نیاز به مهارت های تخصصی در تعمیر و نگهداری آنها را افزایش می دهد.

جوشکاری زیر آب به دو دسته اصلی تقسیم می شود: جوشکاری مرطوب و جوشکاری خشک. در روش مرطوب، فرآیند جوشکاری مستقیماً در تماس با آب انجام می شود و جوشکار با تجهیزات حفاظتی در محیط آبی قرار می گیرد. این روش، با وجود چالش های فراوان از جمله مدیریت قوس الکتریکی در آب و حفظ کیفیت اتصال، برای تعمیرات سریع و فوری مناسب است. در مقابل، جوشکاری خشک شامل ایجاد یک محفظه یا حفره خشک در نزدیکی منطقه مورد نظر است که جوشکار در محیط خشک قرار می گیرد و عملیات جوشکاری را با کنترل بیشتری انجام می دهد. این روش به دلیل کیفیت بالاتر و کاهش خطرات مرتبط با تماس مستقیم آب، در پروژه های حساس و طولانی مدت کاربرد گسترده ای دارد.

اجرای موفق جوشکاری زیر آب مستلزم آشنایی با تجهیزات تخصصی از جمله انواع الکترودهای ضد آب، سیستم های محافظت از آتش و ابزارهای برشکاری است. همچنین آموزش های تخصصی غواصی و جوشکاری، همراه با رعایت شرایط بدنی و سنی مناسب، نقش مهمی در افزایش ایمنی و کیفیت عملیات دارد. دوره های آموزشی معمولا شامل آموزش عملی در محیط های شبیه سازی شده، شناخت تکنولوژی های جدید، و بررسی حفاظت از آتش و تجهیزات جانبی می شود.

انتخاب موضوع جوشکاری زیر آب به دلیل اهمیت روزافزون سازه های عظیم دریایی، به ویژه در جنوب کشور، و جذابیت علمی و عملی این حوزه، موجب شد که این مقاله با استفاده از منابع علمی، مقالات اینترنتی و کتاب های تخصصی، تدوین شود. هدف اصلی، ارائه یک مرجع جامع و کاربردی در زمینه تاریخچه، روش ها، تجهیزات و آموزش های مربوط به جوشکاری زیر آب است که می تواند پایه ای برای مطالعات بیشتر و اجرای پروژه های عملی فراهم آورد.

فهرست مندرجات:
۱)تاریخچه جوشکاری زیر آب
۲) معرفی انواع جوشکاری زیر آب شامل جوشکاری خشک و جوشکاری مرطوب
۳) نکاتی در مورد ویژگی ها و دوره های آموزشی غواص- جوشکار از لحاظ شرایط سنی و بدنی
۴) معرفی انواع تجهیزات والکترودهای مخصوص جوشکاری زیر آب و نکاتی درمورد برشکاری زیرآب
۵-معرفی واحدهای درسی دوره آموزشی و تکنولوژی جوشکاری
۶)معرفی محافظت ازآتش در خلال جوشکاری و برشکاری
که دو مورد آنرا بنا به خواست شما استاد عزیز در داخل مقاله قرار دادم.
علت انتخاب موضوع برای من وجود سازه های عظیم دریایی درجنوب کشور وجالب بودن موضوع برای خودم بود.
روش کارم به این صورت بود که چند مقاله را از اینترنت جمع آوری کردم و با استفاده از چند کتاب مقاله خود را ارائه دادم.
Refrences:(مراجع)
۱)مقاله هایی که از اینترنت گرفته شده است هر کدام خود مراجع را معرفی کردند.
۲)نویسنده مهندس شکری هراتی، تکنیک علمی و عملی جوشکاری، تهران، انتشارات علم صنعت ۱۱۰ چاپ اول آبان ۶۶ ص(۱۶۱-۱۴۵)