بررسی مطلوبیت شیوه ارزیابی عملکرد کارکنان (شرکت مخابرات کاشان)
مقدمه:
ارزیابی عملکرد کارکنان به عنوان یکی از ارکان اساسی مدیریت منابع انسانی، نقش تعیین کننده ای در پویایی سازمان ها و دستیابی به اهداف آنها ایفا می کند. در شرکت های بزرگ و پیچیده مانند مخابرات کاشان، اندازه گیری و سنجش عملکرد کارکنان تنها یک رویه اداری نیست، بلکه ابزاری برای فهم کارکرد واقعی سازمان و هماهنگی فعالیت های فردی با اهداف کلان سازمانی است. با گذشت زمان و پیچیده تر شدن ساختار سازمان ها، روش های سنتی مبتنی بر شاخص های مالی به تنهایی قادر به انعکاس تمام ابعاد عملکرد نبوده اند، بنابراین سیستم های ارزیابی عملکرد متنوعی طراحی شده اند که هم ویژگی های کمی و هم کیفی کارکنان را در نظر می گیرند.
در سازمان هایی که به دنبال حفظ کیفیت خدمات و بهبود مستمر هستند، ارزیابی عملکرد نه تنها برای تعیین اثربخشی فعالیت ها بلکه برای شناسایی نقاط ضعف و فرصت های بهبود اهمیت دارد. ارتباط میان آموزش، انگیزش، کارایی و اثربخشی کارکنان با نتایج ارزیابی، نشان دهنده نقش کلیدی این فرآیند در شکل گیری ساختار کارآمد منابع انسانی است. از سوی دیگر، عدم انطباق سیستم ارزیابی با واقعیت های عملیاتی یا اجرای ناقص آن می تواند منجر به کاهش انگیزه، نابرابری در قضاوت ها و ایجاد تنش میان کارکنان و مدیریت شود.
روش های ارزیابی عملکرد می توانند دارای جنبه های گذشته نگر و آینده نگر باشند؛ دسته اول تمرکز بر قضاوت های گذشته و ارزیابی فعالیت های انجام شده دارد و دسته دوم معطوف به توسعه و بهبود منابع انسانی است. در این زمینه، شاخص های کمی مانند میزان تحقق اهداف و شاخص های کیفی مانند کیفیت تعاملات و مهارت های فردی در کنار هم چارچوبی جامع برای سنجش عملکرد فراهم می کنند. در سازمان های دولتی و شرکت های بزرگ، استفاده از این شاخص ها باید به گونه ای باشد که هم منافع سازمان تامین شود و هم انگیزه و رضایت کارکنان حفظ گردد.
با توجه به اهمیت موضوع، بررسی شیوه فعلی ارزیابی عملکرد در شرکت مخابرات کاشان، از طریق جمع آوری داده های آماری از کارکنان، امکان شناسایی نقاط قوت و ضعف سیستم موجود را فراهم می کند. استفاده از پرسشنامه و تحلیل آماری داده ها نشان می دهد که بین آموزش و اثربخشی کارکنان با نتایج ارزیابی رابطه قوی وجود دارد، در حالی که رابطه میان کارایی و انگیزش با ارزیابی عملکرد کمتر برجسته است. این نتایج بیانگر ضرورت بازنگری و بهبود شیوه های موجود برای همسو کردن عملکرد فردی با اهداف سازمانی است و توجه به معیارهای جامع و چندبعدی در ارزیابی عملکرد، زمینه ساز محیطی پویا برای ارتقای کیفیت خدمات و بهره وری کارکنان خواهد بود.
سیستم های ارزیابی عملکرد، اگر به درستی طراحی و اجرا شوند، می توانند به عنوان ابزاری موثر در مدیریت منابع انسانی عمل کنند که ضمن سنجش دقیق عملکرد، امکان بازخورد سازنده و اصلاح مسیر فعالیت ها را فراهم می سازد. استانداردسازی فرآیندها، توجه به معیارهای کمی و کیفی و رعایت عدالت و شفافیت در اجرای ارزیابی، از جمله مولفه هایی هستند که می توانند اثربخشی ارزیابی عملکرد را در سازمان های بزرگ و پیچیده افزایش دهند.
